30mei
30MEI.
ugh :c wat een stressvolle en nare week.
het is erg warm buiten met onweersbuien, en dat is ook hoe ik mij voel.
het bliksemt in mijn hoofd en ik heb een heet, pijnlijk gevoel in mijn hart.
een van onze katten kwakkelde al tijden met haar gezondheid. ze moest vaak overgeven en had constant last van constipatie.
ze was al een paar keer naar de dierenarts geweest en kreeg laxerende middelen voor haar ontlasting en metacam voor de blaasontsteking die ze er ook nog bij had destijds.
maar het gekots werd er niet minder door, dus we besloten te kijken naar speciaal voer - misschien was ze wel allergisch of gevoelig voor de granen in de meeste brokken.
dit leek eerst te helpen: ze gaf nog maar zelden over en hoewel een van onze andere katten hier te mollig van werd, viel zij juist af. ze was hiervoor altijd al te dik dus dat was een opluchting.
tot ze nog meer afviel. meer en meer en meer.
vorige week begon het ons echt op te vallen hoe licht ze wel niet was, en hoe haar ruggegraat uitstak boven haar ruggetje.
het overgeven was ook weer begonnen, en ze werd steeds zwakker - kon niet meer goed op haar pootjes staan, verborg zich onder het bed en wilde niet meer aangeraakt worden.
ze was dus echt ziek.
er zat niks anders op dan weer naar de dierenkliniek te snellen, en daar werd onze vrees bevestigd: onze kat is ernstig ziek.
ze werd aan het infuus gelegd zodat er wat vocht toegediend kon worden, en haar bloed werd getest.
omdat ze zelfs geen spierweefsel meer heeft kon haar afvallen alleen maar een ernstige reden hebben. maar uit haar bloed kwam niet zoveel behalve ietwat hogere ontstekingswaarden bij de lever.
ze kreeg dus wat prikjes anti-ontsteking en anti-misselijkheid, en met wat extra aansterkende voeding werden we weer naar huis gestuurd.
het ging thuis echter niet beter (ze weigerde te eten of te drinken), en gisteren moesten we meteen terugkomen.
vervolgens kreeg ze een echo (toevallig rond dezelfde tijd dat ik ook een buikecho moest ondergaan in het ziekenhuis) maar ook dat gaf geen uitsluitsel. op de echografie was wel veel wit in haar lever te zien, waarvan de dierenarts niet helemaal wist wat het was.
zij wilde sowieso testen op pancreatitis, dus er werd wat bloed opgestuurd om te checken of die diagnose juist was.
ondertussen moest ons katje opgenomen worden in de kliniek. ze kwam opnieuw aan het infuus en kreeg ook sondevoeding via de hals.
vandaag zijn we weer bij haar langs gegaan ofc, om te kijken hoe het nu gaat.
ze was nog heel duf van de narcose en had verband om beide voorpotjes en haar nek.
we hebben een uur lang met haar geknuffeld en toen kregen we eindelijk de uitslag van de bloedtest: het is geen pancreatitis.
dat is op zich wel gunstig aangezien dat best ernstig kan zijn, maar ja... aan de andere kant kan de echte oorzaak nog ernstiger zijn.
de arts zag eigenlijk maar 2 mogelijke oorzaken: het is of een leverontsteking, of leverkanker. en dan niet de soort tumor die je operatief kunt verwijderen, maar die in kleine stukjes door de hele lever heen zit. mogelijk was dat het witte op de echo.
ze vertelde dat we eigenlijk nog maar 1 ding kunnen doen: zoveel mogelijk behandelen met medicijnen en hopen dat het een ontsteking is.
als het wel kanker is zal dat sowieso niet helpen, en zelfs als het een leverontsteking is is er nog kans dat het niet aanslaat.
ze raadde geen kankerbehandeling aan. chemotherapie is duur, werkt vaak niet bij dieren omdat de technologie achter loopt bij die van de mens, en het verbetert de kwaliteit van het leven natuurlijk niet echt. bovendien is het in utrecht, en kunnen we niet elke dag op en neer reizen.
dus... we moeten nu afwachten of de behandeling van de ontsteking aan gaat slaan en of ze weer gaat eten... anders is het einde verhaal TT_____TT
baby, please keep fighting. please get well.




Reacties
Een reactie posten