operatie shizukins
OPERATIE SHIZUKINS.
yeah guys... dat klinkt allemaal cool en legerachtig, maar het was ook wel een flinke klus.
ik ben geopereerd aan mijn ogen auuuuughhhhhHHHh.
ik scheet vooraf al regenboogkleuren bij wijze van spreken, want ze gaan natuurlijk wel in je ogen snijden.
en je krijgt geen volledige narcose, slechts wat oogdruppels op en binnen in je oog.
ik zag het meeste op tegen die nare ooglidspreiders, en het feit dat je alles zou kunnen zien wat de chirurg bij je deed.
maar dat viel allemaal wel mee.
de ooglidspreiders merkte ik nauwelijks, en behalve duisternis en de felle lampen die op mij gericht waren zag ik niks.
ook zag ik op tegen de drie kwartier behandeltijd, maar in werkelijkheid was het meeste daarvan gewoon voorbereiding.
eerst kreeg ik atropine toegediend (pupilvergroter), zo'n mooi ziekenhuisjasje aan en kapjes om mijn haar en schoenen.
toen werd ik de OK opgerold, wat wel een fijne sensatie was ahahaha [drive me home pls]
steeds weer de controlevraag wat mijn geboortedatum was en welk oog ze moesten opereren.
verdoving werd gedruppeld op mijn oog, en daarna werd de huid om mijn oog ontsmet met betadine - wat nogal aan de binnenkant van mijn oogleden prikte D:
verder weet ik niet zo goed wat er allemaal gebeurde...
kreeg een snee in mijn oog en nog gel erin om hem op spanning te houden...
en verdoving binnen in.
wat overigens dus niet super goed hielp, want al het gesnijd en gepriegel in mijn oog deed zoveel pijn omfg.
ik kon echt voelen dat ze in mijn oogkas aan het wroeten waren.
dit is trouwens normaal zeiden ze, een beetje een "naar" gevoel.
MOAR THAN THAT o___o
iig, het was allemaal wel snel voorbij gelukkig, want ik zat al constant te smeken dat het gauw klaar zou zijn ahahaha. i hurt.
na de hechtingen kreeg ik nog wat zalf in mijn oog, een gaasje en een kapje voor en dat was het, terug naar de recoverkamer.
ik was ook zo moe daarna... kon mijn andere oog nauwelijks open houden.
echt zoiets van, release me from this bullshit.
godzijdank mocht ik daarna naar huis en mocht arno blindegeleidehondje spelen.
want we moesten nog terug naar het station en via daar met de bus naar assen.
i just wanna sleeeeeeeeeeeeeeeeeeeep.
niet veel meegemaakt van de wereld om mij heen, dat is zeker.
toen ik thuis was een paracetamol in mijn strot gedrukt en meteen op bed gaan liggen...
veel anders kon ik ook niet :c
maar de volgende dag kon het kapje al af en zag ik alweer redelijk goed.
dus ik kon in m'n eentje naar de controle, en alles is ook in orde woot!
ik moet nu alleen nog wachten tot de atropine is uitgewerkt (dat kan wel een week duren srsly) en ik weer goed kan lezen.
ver weg zien is geen probleem, maar schermen en lettertjes gahhHH.
en ik moet dagelijks veel druppelen... antibiotica en ontstekingsremmers.
volgende week nog een controle en in mei ergens weer.
daarna is het eerst klaar... phew...
dit was ook de eerste keer in mijn leven dat ik geopereerd ben.
en het was me wat rofl.
maar anywho, het is het waard.
bai guys.
p.s. i'm quitting my job.
maar daarover meer in een volgende blog.



Reacties
Een reactie posten