deutschland
DEUTSCHLAND.
Ik ben weer in NL... hallo...
DAG
1: Assen - Erfurt.
We
vertrokken zaterdagochtend vroeg - rond 9u werd ik opgehaald door Arno en zijn
ouders. De reis zou ongeveer zes uur gaan duren, maar verliep niet zo
voorspoedig. Door zware regenbuien en maar liefst drie files liepen we
behoorlijk wat vertraging op, en kwamen we uiteindelijk rond 17u aan in
Drittelstedt, voorstadje van Erfurt.
Maar
wat een prachtige rit was het. We zijn een stuk door de Harz gereden en dat
gebied wordt getypeerd door halfbergen en prachtige herfstbossen. Ook waren er
hele hoge krijtrotsen te zien, en waren de akkergronden bijna rood van kleur in
plaats van onze donkerbruine aarde!
Door
de grote verschillen in hoogte gingen mijn oren regelmatig dicht zitten. We
zijn ook door bergtunnels gereden, en er waren van die pitoreske oude treinsporen
bovenop hoge viaducten. Zulke dingen had ik eerder alleen maar in films gezien.
Onderweg
zijn we nog even gestopt bij een McCafé voor wat versnaperingen, en eenmaal
aangekomen bij ons knusse apartement moesten we nog even boodschappen doen voor
het avondeten. Dat konden we doen in het TEC Einkaufszenter, bij de Real,-. Daar
hebben we sperzieboontjes, rosti, een sauerkrautsalade en worstjes gehaald.
Omnomnom.
Na
het eten was het tijd om te chillen voor de televisie, maar het enige wat de
Duitse tv ons te bieden had was het Schlagerbooom festival, inclusief onze
eigen Jan Smit als presentator ahahaha. Dat was wel hilarisch, en hoewel de
optredens redelijk belachelijk waren hebben we toch nog een leuke nieuwe
artiest gevonden (Santiano met Konnt Ihr Mich Horen). Zelfs David Hasselhoff
trad nog op... LOL.
Helaas
moesten we voor we konden slapen eerst nog een lading muggen doodslaan. Arno en
ik sliepen achter een gordijnscheiding in de woonkamer, en daar zaten ze
natuurlijk allemaal! Blegh. Maar verder wel goed geslapen.
DAG
2: Erfurt.
De
volgende dag was het tijd om Erfurt te verkennen. We zijn lopend naar het
centrum gegaan, wat nog best tegenviel... voor mij tenminste, familie Smit
heeft genoeg ervaring met lange wandeltochten... familie Smid is halfdood na
zo'n trip ahahhaa. [In totaal hebben we die dag meer dan 15km gelopen, whoa!]
Erfurt
is een geweldige stad. Ich liebe dich. Veel prachtige straatjes en pleintjes
waar je je ogen uitkijkt. Op de Fischmarkt stond een heuze piano met een
pianist en een trompetist. Ze speelden verscheidene mooie nummers, waaronder
'Still Loving You' van de Scorpions! Natuurlijk moest ik meteen aan Rena
denken.
Op
datzelfde plein zijn we even de Wiener Feinbackerei Heberer binnen gelopen.
Tijd voor een ciabatta gezond en wat sap. Mijn medereizigers gingen aan het
gebak xD
Na
de korte pauze zijn we naar de Alte Synagoge gelopen. Hier mocht je niet
fotograferen. We kregen tegen inruiling van onze id-kaarten een audiotour mee,
en binnen was het ook streng beveiligd. Toen een man in de schatkelder foto's
wilde maken van de gouden sieraden daar, riep een beveiliger meteen: "KEIN
FOTO'S!". I'm scared.
Hierna
zijn we naar de Dom St. Marien en de St. Severi Kirche gegaan. En O.M.G. De dom
was echt uh-may-zing. Ik heb echt nog nooit zoiets moois gezien. Gigantische
glas-in-loodramen, geweldige kunst... de foto's doen de werkelijkheid geen eer
aan. Dit is echt iets wat je moet
zien in je leven.
We
hebben nog wat kaarsjes aangestoken, Arno voor alle opa's en oma's en ik voor
alle Anne Fabers van de wereld.
Vervolgens
hebben we nog een heel stuk moeten klimmen om het Citadelle Petersberg te
bereiken. Dit is een soort fort. Ik kon daarna niet echt meer (mijn hakken
lagen eerder al open, die heb ik even met pleisters verbonden op het
Hauptbahnhof) en het begon ook nog eens te regenen.
We
zijn het centrum terug ingegaan en hebben even gezeten bij FAM Café und Bistro.
Onze reviews: slechte service... oerslecht. Arno had een 'heisse' chocolademelk
besteld en kreeg vervolgens een 'ice'. Ook had hij gevraagd om een Curry Wurz,
die hij helemaal niet kreeg? Dus toen ik al lang aan mijn nacho's met gesmolten
kaas en halapeno's zat moest hij nog opnieuw bestellen. Arno's moeder had een
goedkope schnitzel besteld en kreeg een veel duurdere versie met kaas waar ze
niet om had gevraagd. En daarnaast duurde het ook nog eens super lang voordat
we onze bestellingen kregen. Geen aanrader...
We
zijn helemaal weer teruggelopen naar ons hotel (ik kon echt niet meer omfg), en
na snel gedoucht te hebben, hebben we Chinees besteld. Dichtbij Arno's huis in
Assen zit een Chinees restaurant genaamd Peking, en hier in Erfurt heette die
op de hoek bij ons Peking City. Wat een toeval. Dus Arno's vader ging door de
harde regen het eten halen. Wat overigens echt niet lekker was! Geen van ons
was er te spreken over en we hebben dus niet zo heel veel gehad. Gelukkig zat
ik nog vol van de nacho's.
Vandaag
op tv: een documentaire over Bologna. Heel interessant, en ik had meteen zin in
Italiaans eten. Maar ja... Duitsland en hun zuurkool en bratwurst...
DAG
3: Weimar.
Op
maandag hadden we Weimar in de planning! Het was weer mooi weer, dus dat
scheelde. Het was alleen wel behoorlijk koud. Maar daar had ik niet zoveel last
van, want ik zweette me toch kapot met al die lange wandeltochten :D
Onderweg
zag ik een lifter in victoriaanse gothic kledij haha, wel grappig.
Weimar
zelf vond ik heel mooi. Ik had meteen zo'n gevoel dat ik er thuis hoorde, of
dat ik er in een vorig leven ofzo had geleefd. Heel apart. Jammer genoeg was er
heel veel dicht, want alle musea enzo zijn daar blijkbaar gesloten op maandag
;_; whoopsie. Zo konden we de bibliotheek al niet bezoeken, en zijn we maar
naar het befaamde Café Frauentor geweest. En dat maakte zijn naam zeker waar.
Ik heb daar wat thee en een Mandelhornchen gehad, een soort c-vormig
bokkepootje YUMMMMmmm.
We
hebben nog wat rondgewandeld door Weimar, en kwamen onder andere het standbeeld
van Goethe en Schiller tegen. En............. het Historischer Friedhof, een ~
p r a c h t i g ~ kerkhof. Ik hou van kerkhoven, gewoon die sfeer en het
duistere. Hier was ik echt in mijn element. Echt van die geweldige oude graven
met standbeelden en gezichten en woooooooow. Ook zat hier een verborgen
pareltje zoals Arno dat altijd noemt: een Russisch Orthodox kerkje. Daar mocht
je ook geen foto's maken maar het was er zo mooi. Je kon er ook bidplaatjes
kopen en ik wilde er eigenlijk wel een, maar iedereen was alweer te snel weg
haha.
We
hebben nog even de Bauhaus universiteit aangedaan en daarna hebben we
gepauzeerd bij... wait for it... restaurant Arno Schmidt. HAHAH. Wat een
toeval. Hier moesten we natuurlijk wel even naartoe gaan! Binnen was het echt
zo'n typisch oud, bruin, Duits restaurant waar het naar Sauerkraut rook. Ik heb
een omelet met kaas en salade gehad, smaakte zeer goed. Alleen zat er wel
balsemicosaus op, daar hou ik niet van.
Uiteindelijk
hadden we alles wel zo'n beetje gezien in Weimar, en zijn we vertrokken naar
het Nationalpark Hainich, waar ook een baumkronenpfad zat. Dus net zo als het
boomkroonpad als in Borger (al is die inmiddels verhuisd naar Drouwen). Het was
wel even leuk om door de natuur te wandelen. We moesten wel door de modder, en
de bomen hier waren nog veelal groen beblad. Er zouden wilde katten in dit bos
leven, maar heb er geen gezien.
In
het bijbehorende restaurant hebben we nog even wat gedronken, en daarna moesten
we weer richting de Real,- voor boodschappen. We hebben deze keer stamppot
zuurkool gehad met worstjes. Lekker Duits haha~~
DAG
4: Buchenwald - Erfurt.
Op
dag 4 begon de reis me een klein beetje op te breken. Ik werd vermoeid wakker
en voelde me chagrijnig, zat tegen een autistische meltdown aan. Had zin in een
potje janken. Gelukkig ging het snel weer over! ;)
Arno's
moeder was ook ziek geweest die nacht en zijn vader kon alleen maar scheten
laten hahahaha. Dus ik was niet de enige die me niet helemaal fit voelde.
We
gingen deze dag naar Buchenwald, een concentratiekamp uit de tijd van de Tweede
Wereldoorlog. Dit viel ons allemaal zwaar... het idee dat hier zoveel mensen
zijn opgesloten en ten dode zijn gekomen... al ware het door ziekte,
experimenten (zoals met tyfus), verhanging of verstikking door de bewakers.
Echt zo naar. Op sommige momenten voelde ik de tranen in me opkomen. Je zag een
expositie met kleding gedragen door slachtoffers, en je kon ook het crematorium
bezoeken. Uit respect voor alle slachtoffers vroegen ze in dit gebouw om
stilte.
Het
was een heel groot complex - mijn voeten waren nogal opgezwollen en we raakten
op een gegeven moment Arno's vader kwijt? Er was ook helemaal geen telefonisch
bereik dus paniek. Na een tijdje bleek dat hij gewoon op een hogere verdieping
in een gebouw was, terwijl wij dachten dat er geen verdiepingen meer waren.
Tch... het is toch wat hahaha.
In
het restaurantje heb ik een Wiener brotchen gehad, het enige broodje wat je kon
krijgen. Maar het was wel lekker! Daarna zijn we nog naar het Mahnmal Memorial
gegaan, een grote toren met een standbeeld om de gevallenen te herdenken. Wel
veel trappen moeten lopen! Ik heb nog nooit zoveel beweging gehad o_o
We
zijn met de auto terug gereden naar Erfurt en hebben vervolgens de bus naar het
Hauptbahnhof gepakt. Ze hadden dagkaarten van 10 euro waar 5 personen op konden
reizen! Dat is nog eens goed voor toerisme! Zo handig!
We
zijn even in café Faustus gaan zitten voor wat drinken en een lekkere
Schokolatenkuchen omggggg. Toen zijn we naar het donkere Augustinerkloster
gelopen en hebben we nog wat boodschappen voor de volgende dag gedaan bij de
REWE in warenhuis Anger 1.
Bij
restaurant Haus Zum Naumburgischen Keller zijn we uit eten gegaan. Ik zat
helaas nog best vol van de Kuchen... uh oh. Ik ben voor een vegetarisch gerecht
gegaan want had niet zo'n zin in vlees: groentekroketjes met rijst en tomatensaus.
Die rijst was alleen zo zout! Yikes! :| Dus daar heb ik niet veel van gehad, de
kroketjes waren wel perfect.
Op
het Angerplein stond nog een rockband te spelen... zo mooi, met viool en alles.
Ik had graag even een tijdje willen kijken maar onze bus ging over 5 minuten
(maar 2x per uur) dus we moesten ons haasten.
Terug
in het apartement hebben we een krimi-nacht gehouden met Ikarus. Was wel
grappig om even een Duitse serie te kijken. En we moesten al een beetje
beginnen met inpakken TT_TT
DAG
5: Erfurt - Qued Linburg - Assen.
Het
was weer tijd om te vertrekken... neeeeeeeeeeeeee. Ik was nogal moe en had me
verslapen, Arno was al wel eerder wakker. Daarnaast had ik weer wat
doorbraakbloedingen (de hele week voor de vakantie al last van) dus daar werd
ik ook niet vrolijk van.
We
moesten snel ontbijten en alle andere dingen nog inpakken en op orde brengen.
We hebben vrijwel alleen maar mooi weer gehad, maar toen we vertrokken regende
het weer een beetje. Maar we zijn nog niet meteen terug naar het noorden
gegaan; er stond nog een ding op de planning!
Vele
kilometers hebben we weer door en langs de Harz gereden. Prachtig gekleurde
herfstbossen, heuvels, valleien. Hele gebieden met niks, geen huizen, alleen platteland. Serieus, niemand kan mij ooit
nog zeggen dat Drenthe en Groningen het platteland zijn, want dan moet je daar
eens kijken!
We
reden nog langs een soort oude gevangenis ofzo, verwaarloosde gebouwen met ingegooide
ramen. Dit was echt Oost-Europa, de DDR. We kwamen door oude dorpen met
afbladderende huizen, smalle wegen. Bossen met rotsen, een waterval, afdalingen
van 14%...
En
toen kwamen we na een tijdje aan in Qued Linburg, een fantastisch Middeleeuws
stadje! Hier scheen de zon weer. :3
We
zijn gaan zitten in het 7 Hauser Café, wat ook letterlijk door 7 huizen
doorliep. Ze hadden geen broodjes maar het was al 12u dus ik had echt geen zin
in een taartje. Dus ik heb een pizza besteld lmaooo. Al was het geen standaard
pizza, maar een soort brood met gehakt, gesmolten kaas, peperoni en olijven
erop. But it was goooooooood.
Wat
een mooie stad was het. Kleine straatjes, scheve huizen zonder ook maar enige
symmetrie. Zelfs een huis met dakpannen op de muren?
We
zijn nog naar het Schloss geklommen met Stiftskirche St. Servatius. Geweldig
uitzicht vanaf daar.
En
toen moesten we op de terugweg... bloooooooooooooo. Net als op de heenweg
regende het weer keihard en stond er opnieuw een file bij Bremen. Great.
We
hebben nog even gezeten bij Serways Rastplatz, waar ik Punica heb gedronken.
Dat dronk ik als kind ook vaak, maar sindsdien nooit meer gezien in Nederland.
Maar het bestaat nog dus!
Tegen
18u kwamen we weer aan in Assen...
En
wat BAAL IK OMFG. Ik mis Erfurt zo erg, ik mis Arno. Ik heb urenlang zitten
huilen omdat ik zoveel heimwee had. En ik voel me nu nog steeds kut, ik wil
terug. Ik wil mijn gordijnen open doen en diepe valleien zien, niet de muur
waar ik altijd op uitkijk. Ik voel me precies zoals Heidi, toen ze haar
geliefde bergen moest verruilen voor het stadsleven. DEUTSCHLAND ICH LIEBE
DICH. Hopelijk kan ik snel terug !!!

































































Reacties
Een reactie posten