deutschland


DEUTSCHLAND. 
Ik ben weer in NL... hallo... 👀😩


DAG 1: Assen - Erfurt.

We vertrokken zaterdagochtend vroeg - rond 9u werd ik opgehaald door Arno en zijn ouders. De reis zou ongeveer zes uur gaan duren, maar verliep niet zo voorspoedig. Door zware regenbuien en maar liefst drie files liepen we behoorlijk wat vertraging op, en kwamen we uiteindelijk rond 17u aan in Drittelstedt, voorstadje van Erfurt.

Maar wat een prachtige rit was het. We zijn een stuk door de Harz gereden en dat gebied wordt getypeerd door halfbergen en prachtige herfstbossen. Ook waren er hele hoge krijtrotsen te zien, en waren de akkergronden bijna rood van kleur in plaats van onze donkerbruine aarde!

Door de grote verschillen in hoogte gingen mijn oren regelmatig dicht zitten. We zijn ook door bergtunnels gereden, en er waren van die pitoreske oude treinsporen bovenop hoge viaducten. Zulke dingen had ik eerder alleen maar in films gezien.

Onderweg zijn we nog even gestopt bij een McCafé voor wat versnaperingen, en eenmaal aangekomen bij ons knusse apartement moesten we nog even boodschappen doen voor het avondeten. Dat konden we doen in het TEC Einkaufszenter, bij de Real,-. Daar hebben we sperzieboontjes, rosti, een sauerkrautsalade en worstjes gehaald. Omnomnom.

Na het eten was het tijd om te chillen voor de televisie, maar het enige wat de Duitse tv ons te bieden had was het Schlagerbooom festival, inclusief onze eigen Jan Smit als presentator ahahaha. Dat was wel hilarisch, en hoewel de optredens redelijk belachelijk waren hebben we toch nog een leuke nieuwe artiest gevonden (Santiano met Konnt Ihr Mich Horen). Zelfs David Hasselhoff trad nog op... LOL.

Helaas moesten we voor we konden slapen eerst nog een lading muggen doodslaan. Arno en ik sliepen achter een gordijnscheiding in de woonkamer, en daar zaten ze natuurlijk allemaal! Blegh. Maar verder wel goed geslapen. 




















DAG 2: Erfurt.

De volgende dag was het tijd om Erfurt te verkennen. We zijn lopend naar het centrum gegaan, wat nog best tegenviel... voor mij tenminste, familie Smit heeft genoeg ervaring met lange wandeltochten... familie Smid is halfdood na zo'n trip ahahhaa. [In totaal hebben we die dag meer dan 15km gelopen, whoa!]

Erfurt is een geweldige stad. Ich liebe dich. Veel prachtige straatjes en pleintjes waar je je ogen uitkijkt. Op de Fischmarkt stond een heuze piano met een pianist en een trompetist. Ze speelden verscheidene mooie nummers, waaronder 'Still Loving You' van de Scorpions! Natuurlijk moest ik meteen aan Rena denken.

Op datzelfde plein zijn we even de Wiener Feinbackerei Heberer binnen gelopen. Tijd voor een ciabatta gezond en wat sap. Mijn medereizigers gingen aan het gebak xD

Na de korte pauze zijn we naar de Alte Synagoge gelopen. Hier mocht je niet fotograferen. We kregen tegen inruiling van onze id-kaarten een audiotour mee, en binnen was het ook streng beveiligd. Toen een man in de schatkelder foto's wilde maken van de gouden sieraden daar, riep een beveiliger meteen: "KEIN FOTO'S!". I'm scared.

Hierna zijn we naar de Dom St. Marien en de St. Severi Kirche gegaan. En O.M.G. De dom was echt uh-may-zing. Ik heb echt nog nooit zoiets moois gezien. Gigantische glas-in-loodramen, geweldige kunst... de foto's doen de werkelijkheid geen eer aan. Dit is echt iets wat je moet zien in je leven.

We hebben nog wat kaarsjes aangestoken, Arno voor alle opa's en oma's en ik voor alle Anne Fabers van de wereld.

Vervolgens hebben we nog een heel stuk moeten klimmen om het Citadelle Petersberg te bereiken. Dit is een soort fort. Ik kon daarna niet echt meer (mijn hakken lagen eerder al open, die heb ik even met pleisters verbonden op het Hauptbahnhof) en het begon ook nog eens te regenen.

We zijn het centrum terug ingegaan en hebben even gezeten bij FAM Café und Bistro. Onze reviews: slechte service... oerslecht. Arno had een 'heisse' chocolademelk besteld en kreeg vervolgens een 'ice'. Ook had hij gevraagd om een Curry Wurz, die hij helemaal niet kreeg? Dus toen ik al lang aan mijn nacho's met gesmolten kaas en halapeno's zat moest hij nog opnieuw bestellen. Arno's moeder had een goedkope schnitzel besteld en kreeg een veel duurdere versie met kaas waar ze niet om had gevraagd. En daarnaast duurde het ook nog eens super lang voordat we onze bestellingen kregen. Geen aanrader...

We zijn helemaal weer teruggelopen naar ons hotel (ik kon echt niet meer omfg), en na snel gedoucht te hebben, hebben we Chinees besteld. Dichtbij Arno's huis in Assen zit een Chinees restaurant genaamd Peking, en hier in Erfurt heette die op de hoek bij ons Peking City. Wat een toeval. Dus Arno's vader ging door de harde regen het eten halen. Wat overigens echt niet lekker was! Geen van ons was er te spreken over en we hebben dus niet zo heel veel gehad. Gelukkig zat ik nog vol van de nacho's.

Vandaag op tv: een documentaire over Bologna. Heel interessant, en ik had meteen zin in Italiaans eten. Maar ja... Duitsland en hun zuurkool en bratwurst...





















DAG 3: Weimar.

Op maandag hadden we Weimar in de planning! Het was weer mooi weer, dus dat scheelde. Het was alleen wel behoorlijk koud. Maar daar had ik niet zoveel last van, want ik zweette me toch kapot met al die lange wandeltochten :D

Onderweg zag ik een lifter in victoriaanse gothic kledij haha, wel grappig.

Weimar zelf vond ik heel mooi. Ik had meteen zo'n gevoel dat ik er thuis hoorde, of dat ik er in een vorig leven ofzo had geleefd. Heel apart. Jammer genoeg was er heel veel dicht, want alle musea enzo zijn daar blijkbaar gesloten op maandag ;_; whoopsie. Zo konden we de bibliotheek al niet bezoeken, en zijn we maar naar het befaamde Café Frauentor geweest. En dat maakte zijn naam zeker waar. Ik heb daar wat thee en een Mandelhornchen gehad, een soort c-vormig bokkepootje YUMMMMmmm.

We hebben nog wat rondgewandeld door Weimar, en kwamen onder andere het standbeeld van Goethe en Schiller tegen. En............. het Historischer Friedhof, een ~ p r a c h t i g ~ kerkhof. Ik hou van kerkhoven, gewoon die sfeer en het duistere. Hier was ik echt in mijn element. Echt van die geweldige oude graven met standbeelden en gezichten en woooooooow. Ook zat hier een verborgen pareltje zoals Arno dat altijd noemt: een Russisch Orthodox kerkje. Daar mocht je ook geen foto's maken maar het was er zo mooi. Je kon er ook bidplaatjes kopen en ik wilde er eigenlijk wel een, maar iedereen was alweer te snel weg haha.

We hebben nog even de Bauhaus universiteit aangedaan en daarna hebben we gepauzeerd bij... wait for it... restaurant Arno Schmidt. HAHAH. Wat een toeval. Hier moesten we natuurlijk wel even naartoe gaan! Binnen was het echt zo'n typisch oud, bruin, Duits restaurant waar het naar Sauerkraut rook. Ik heb een omelet met kaas en salade gehad, smaakte zeer goed. Alleen zat er wel balsemicosaus op, daar hou ik niet van.

Uiteindelijk hadden we alles wel zo'n beetje gezien in Weimar, en zijn we vertrokken naar het Nationalpark Hainich, waar ook een baumkronenpfad zat. Dus net zo als het boomkroonpad als in Borger (al is die inmiddels verhuisd naar Drouwen). Het was wel even leuk om door de natuur te wandelen. We moesten wel door de modder, en de bomen hier waren nog veelal groen beblad. Er zouden wilde katten in dit bos leven, maar heb er geen gezien.

In het bijbehorende restaurant hebben we nog even wat gedronken, en daarna moesten we weer richting de Real,- voor boodschappen. We hebben deze keer stamppot zuurkool gehad met worstjes. Lekker Duits haha~~









DAG 4: Buchenwald - Erfurt.

Op dag 4 begon de reis me een klein beetje op te breken. Ik werd vermoeid wakker en voelde me chagrijnig, zat tegen een autistische meltdown aan. Had zin in een potje janken. Gelukkig ging het snel weer over! ;)

Arno's moeder was ook ziek geweest die nacht en zijn vader kon alleen maar scheten laten hahahaha. Dus ik was niet de enige die me niet helemaal fit voelde.

We gingen deze dag naar Buchenwald, een concentratiekamp uit de tijd van de Tweede Wereldoorlog. Dit viel ons allemaal zwaar... het idee dat hier zoveel mensen zijn opgesloten en ten dode zijn gekomen... al ware het door ziekte, experimenten (zoals met tyfus), verhanging of verstikking door de bewakers. Echt zo naar. Op sommige momenten voelde ik de tranen in me opkomen. Je zag een expositie met kleding gedragen door slachtoffers, en je kon ook het crematorium bezoeken. Uit respect voor alle slachtoffers vroegen ze in dit gebouw om stilte.

Het was een heel groot complex - mijn voeten waren nogal opgezwollen en we raakten op een gegeven moment Arno's vader kwijt? Er was ook helemaal geen telefonisch bereik dus paniek. Na een tijdje bleek dat hij gewoon op een hogere verdieping in een gebouw was, terwijl wij dachten dat er geen verdiepingen meer waren. Tch... het is toch wat hahaha.

In het restaurantje heb ik een Wiener brotchen gehad, het enige broodje wat je kon krijgen. Maar het was wel lekker! Daarna zijn we nog naar het Mahnmal Memorial gegaan, een grote toren met een standbeeld om de gevallenen te herdenken. Wel veel trappen moeten lopen! Ik heb nog nooit zoveel beweging gehad o_o

We zijn met de auto terug gereden naar Erfurt en hebben vervolgens de bus naar het Hauptbahnhof gepakt. Ze hadden dagkaarten van 10 euro waar 5 personen op konden reizen! Dat is nog eens goed voor toerisme! Zo handig!

We zijn even in café Faustus gaan zitten voor wat drinken en een lekkere Schokolatenkuchen omggggg. Toen zijn we naar het donkere Augustinerkloster gelopen en hebben we nog wat boodschappen voor de volgende dag gedaan bij de REWE in warenhuis Anger 1.

Bij restaurant Haus Zum Naumburgischen Keller zijn we uit eten gegaan. Ik zat helaas nog best vol van de Kuchen... uh oh. Ik ben voor een vegetarisch gerecht gegaan want had niet zo'n zin in vlees: groentekroketjes met rijst en tomatensaus. Die rijst was alleen zo zout! Yikes! :| Dus daar heb ik niet veel van gehad, de kroketjes waren wel perfect.

Op het Angerplein stond nog een rockband te spelen... zo mooi, met viool en alles. Ik had graag even een tijdje willen kijken maar onze bus ging over 5 minuten (maar 2x per uur) dus we moesten ons haasten.

Terug in het apartement hebben we een krimi-nacht gehouden met Ikarus. Was wel grappig om even een Duitse serie te kijken. En we moesten al een beetje beginnen met inpakken TT_TT





















DAG 5: Erfurt - Qued Linburg - Assen.

Het was weer tijd om te vertrekken... neeeeeeeeeeeeee. Ik was nogal moe en had me verslapen, Arno was al wel eerder wakker. Daarnaast had ik weer wat doorbraakbloedingen (de hele week voor de vakantie al last van) dus daar werd ik ook niet vrolijk van.

We moesten snel ontbijten en alle andere dingen nog inpakken en op orde brengen. We hebben vrijwel alleen maar mooi weer gehad, maar toen we vertrokken regende het weer een beetje. Maar we zijn nog niet meteen terug naar het noorden gegaan; er stond nog een ding op de planning!

Vele kilometers hebben we weer door en langs de Harz gereden. Prachtig gekleurde herfstbossen, heuvels, valleien. Hele gebieden met niks, geen huizen, alleen platteland. Serieus, niemand kan mij ooit nog zeggen dat Drenthe en Groningen het platteland zijn, want dan moet je daar eens kijken!

We reden nog langs een soort oude gevangenis ofzo, verwaarloosde gebouwen met ingegooide ramen. Dit was echt Oost-Europa, de DDR. We kwamen door oude dorpen met afbladderende huizen, smalle wegen. Bossen met rotsen, een waterval, afdalingen van 14%...

En toen kwamen we na een tijdje aan in Qued Linburg, een fantastisch Middeleeuws stadje! Hier scheen de zon weer. :3

We zijn gaan zitten in het 7 Hauser Café, wat ook letterlijk door 7 huizen doorliep. Ze hadden geen broodjes maar het was al 12u dus ik had echt geen zin in een taartje. Dus ik heb een pizza besteld lmaooo. Al was het geen standaard pizza, maar een soort brood met gehakt, gesmolten kaas, peperoni en olijven erop. But it was goooooooood.

Wat een mooie stad was het. Kleine straatjes, scheve huizen zonder ook maar enige symmetrie. Zelfs een huis met dakpannen op de muren?

We zijn nog naar het Schloss geklommen met Stiftskirche St. Servatius. Geweldig uitzicht vanaf daar.

En toen moesten we op de terugweg... bloooooooooooooo. Net als op de heenweg regende het weer keihard en stond er opnieuw een file bij Bremen. Great.

We hebben nog even gezeten bij Serways Rastplatz, waar ik Punica heb gedronken. Dat dronk ik als kind ook vaak, maar sindsdien nooit meer gezien in Nederland. Maar het bestaat nog dus!

Tegen 18u kwamen we weer aan in Assen...



En wat BAAL IK OMFG. Ik mis Erfurt zo erg, ik mis Arno. Ik heb urenlang zitten huilen omdat ik zoveel heimwee had. En ik voel me nu nog steeds kut, ik wil terug. Ik wil mijn gordijnen open doen en diepe valleien zien, niet de muur waar ik altijd op uitkijk. Ik voel me precies zoals Heidi, toen ze haar geliefde bergen moest verruilen voor het stadsleven. DEUTSCHLAND ICH LIEBE DICH. Hopelijk kan ik snel terug !!!

Reacties

Populaire posts