een catalogus van middagen


EEN CATALOGUS VAN MIDDAGEN.

Ik wil een herfstwandeling maken, met mijn camera over mijn schouder. Met mijn regenlaarzen diep in de modder of over het krakende bladerdek. Paddenstoelen spottend, die muffe geur ruikend. Helaas is die tijd nog niet daar. Ik heb nog geen paddenstoel gezien en de bomen hebben nog maar weinig bladeren laten vallen.
Ik dacht dat de herfst vroeg was dit jaar, door de aanhoudende droogte. Maar het lijkt hier nog allemaal heel erg mee te vallen. En inmiddels is het 23 september geweest, de dag dat de herfst officieel begint.
Ik wil op de bank zitten op een druilerige woensdagmiddag. Met een hete kop thee tussen mijn handen, een deken over mijn schoot en een dramafilm op de televisie. Maar het is droog. Warm.
Ik troost me met de gedachte dat als het zo lang warm blijft, de winter stukken korter zal zijn. Nederlandse winters... ze beginnen officieel in december maar kom op, meestal lopen ze van oktober tot mei. En ik haat dat. Wat dat betreft is warm weer welkom. Maar wat mis ik de regen, als fan van al het sombere.

Chuseok is ook weer achter de rug; het oogstfestival. Traditioneel gezien een feest voor familie en lekker eten. Een soort Thanksgiving, zeg maar. Maar omdat we zo ver van onze Koreaanse familie verwijderd zijn merk ik dat we het elk jaar minder vieren. Vooral nu ons jaar gewikkeld is in verdriet. Alles gaat ons langzaam voorbij...
Mijn tante en oom zijn nog wel langs geweest om het te vieren, en hebben ons getrakteerd op een etentje. Ter ere van deze feestdagen en familiebanden. Lekker simpel, bij Yankee Doodle dooOOoOOOOo~ Daar was ik sinds 2015 niet meer geweest. Arno zei al dat het nu wat minder lekker is, en dat klopt wel. :[ Alleen de fingerfoods waren echt heerlijk.
Maar het was wel gezellig. We hebben onze erfenis gekregen en nog wat van zijn oude spullen. Sieraden enzo... Ik draag nooit zoveel sieraden maar het is wel fijn om te hebben. ^^
In december gaan we weer afspreken. Misschien weer een kerstdiner zoals vorig jaar.

We hebben de feestdagen afgesloten met D&D en een kort tripje naar Groningen. Jumbo Euroborg is verbouwd tot een foodmarket en we waren even nieuwsgierig hoe dat er nu uit was komen zien. Dus ik ben samen met Arno en Cees daar naartoe geweest. Nou, je herkent die winkel niet meer terug. Het is nu een soort van halve LaPlace, met eetcafé en veel vers. Heel mooi! Ook zit er een Max Verstappen fanwinkel in hehehe.
Ik heb een broodje roomkaas gegeten in het café, die versierd was met (nep) bomen en gras. Erg nice. Je had er ook stopcontacten en alles dus op zich een perfecte plaats om even te werken met je laptop. Lookie:


Ik kreeg zaterdag welgeteld twee rouwkaarten... een over mijn vader: met moneys erin, en een over mijn opa: een dankbetuiging voor alle steun. Tegelijkertijd... toen had ik het wel even moeilijk. 
Het is naar om feest te vieren, om het leuk te hebben terwijl je geliefden er niet meer zijn.
Arno gaat binnenkort op vakantie naar Zwitserland, en hoewel me dat heel leuk lijkt weet ik nog niet zeker of ik ga. Want dan ben ik wel heel ver van mijn familie vandaan als ik me verdrietig voel.
Het kan een welkome afleiding zijn, maar als dat het niet is, dan kan ik niet zo 1-2-3 terug.
Zelfs in Terherne werd het me af en toe al een beetje te kwaad ¯\_(ツ)_/¯

Heb wel een soort van job offer gekregen via Manuela ;D Ze was zo lief om contact op te nemen met haar werkgever voor mij en om te peilen of ik misschien ook bij hem kan werken. Dus wie weet, eindelijk wat goed nieuws op werkgebied! <3

Byebyeeeeeee :-* 

Reacties

Populaire posts