thuis is waar de wifi is
THUIS IS WAAR DE WIFI IS.
Arno heeft vorig weekend de sleutel van zijn nieuwe apartement gekregen, y a y !
Ik heb geholpen met het eerste deel van de verhuizing: boxspring- en kastonderdelen naar binnen gesjouwd en alles in elkaar gezet met zijn ouders. Wat nog niet zonder slag of stoot ging, want IKEA... :)
Het is in ieder geval een leuke, kleine studio met balkon en vloerverwarming omg.
Veel geluk gewenst mijn babe! 🙏
Ik wou dat ik bij hem kon wonen, feeling particularly lonely lately.
Ik sta al wel behoorlijk hoog op de wachtlijst in Zwolle en Arnhem/Nijmegen, maar ja. Ik werk nu hier en heb de liefde hier gevonden. Dus nog even wat langer wachten I guess.
Begeleid wonen is ook voor mij een mogelijkheid, dan heb ik waarschijnlijk wel sneller een plekje. Aan de ene kant zou dat fijn zijn, ik heb soms echt hulp nodig om uit een meltdown of depressieve episode te komen. Want als de stress te hoog is doe ik mezelf te vaak wat aan.
Maar ik weet nog steeds niet zeker of ik dat wil. Ik wil gewoon zo normaal mogelijk leven, you know.
De grafsteen van mijn opa was eindelijk klaar 💜 Gisteren was de plechtigheid voor het plaatsen van zijn urn. We gingen dus weer naar Oost-Groningen, voor het eerst sinds de zomer. En dat was best raar. Terug naar de plek waar hij niet meer is.
Ik moest mijn werk iets eerder verlaten, anders zou ik de trein niet halen...
De plechtigheid duurde ook maar een half uur en daarna was de volgende, dus er was ook geen uitloop.
Werd ook nog opgehouden door een bedelaar, daar zijn er altijd zoveel van in Assen, zucht. Heb hem maar wat mini kleingeld gegeven, heb speciaal een vakje in mijn portemonnee waar ik alles kleiner dan 50 cent in bewaar, now scoot!
De plechtigheid zelf was simpel en kort. We mochten zelf de urn in het graf plaatsen, en daarna werd de steen daar bovenop getild. We waren allemaal verdrietig ;__;
Toen we weg gingen voelde ik me schuldig, ik wilde opa niet achterlaten. Ik bleef maar achteruit kijken, in de veronderstelling dat ik hem misschien zou zien staan als ik maar goed genoeg keek. Maar nee...
Ik vond het nog steeds erg moeilijk. De laatste paar weken heb ik weer veel gehuild. Mijn moeder en ik kijken altijd naar Spangas en daarin ging ook een opa dood. Daardoor voelde ik me steeds zo emotioneel.
Ik praat veel met opa. Met zijn foto. Ik weiger te zeggen 'tegen zijn foto'. Ik doe alsof hij mij kan horen. Dat is mijn manier om er mee te dealen. Hij is niet weg. Hij is hier bij mij.
Ik heb altijd iets raars gehad met foto's. Als kind al. Het gevoel dat mensen op foto's mij kunnen zien. Dat ze terugkijken. Vaak is dat lastig, want het maakt me ongemakkelijk. Maar in dit geval is het een troost geworden. Grappig hoe dat kan lopen, hè?
Ik heb daar een hele droomwereld over. Opa kan vanuit elke foto zien en erbij zijn. Dus hij is niet alleen bij mij, maar ook bij Rena, bij oma.
Oma voelde een tijdje terug opeens een hand op haar schouder. Maar er was niemand. Misschien is mijn manier van redeneren helemaal niet zo gek... 💜💜💜
Werk was rustig, een collega ligt in het ziekenhuis (beterschap !!!) en een paar anderen waren op wintersport. Dudes, de lente is eindelijk begonnen, waarom zou je nu terug naar de winter gaan? Ik zal het nooit begrijpen haha o.o
Verder veel oude documenten in staan scannen en honderden bonnetjes boeken. ZzzzZz.
Ik heb eindelijk mijn papieren contract ontvangen... bijna een maand na dato w o w.
Ik krijg blijkbaar wel wat bovenwettelijke vakantiedagen, maar het zijn er niet veel extra. 19 in plaats van 16. Dus ik zal spaarzaam moeten blijven. Sorry frens!
De Hemelvaartsvakantie 2019 is geboekt, we blijven dit jaar dichtbij huis. Heel dichtbij huis, want we gaan naar Midlaren. Iets van 18km van Assen vandaan. Met andere woorden: ik zou het op de fiets kunnen bereiken!
Midlaren ligt aan het Zuidlaardermeer dus als het mooi weer is kunnen we weer varen! I hope so.
Verder weet ik niet wat daar allemaal te doen is. Want als je in de buurt woont heb je de meeste dingen natuurlijk al wel gezien.
Begin mei gaat Arno ook nog een lang weekendje weg omdat zijn ouders zoveel jaar getrouwd zijn. Ik kan niet mee denk ik, anders heb ik nauwelijks dagen over voor de zomervakantie ;_;


Reacties
Een reactie posten