broeierige junidagen
Het is bijna zomer. De dagen zijn nu lang en broeierig. Echt heel mooi weer hebben we echter nog niet gehad. Veel bewolking en regen, af en toe uitschieters met tropische temperaturen. Maar steeds alleen een paar dagen. En hitte werd zoals gewoonlijk afgestraft met onweersbuien. Wat dat betreft is het Hollandse klimaat terug. 🍑
Pinksteren is voorbij gekropen en na deze week zijn de werkdagen weer lang. Ik ben terug op mijn werk, en wat viel me dat zwaar. Ik was erg bang om te gaan, want ik zou natuurlijk vragen krijgen over hoe mijn vakantie was. Ik was niet van plan om er veel over uit te wijden, maar mijn baas zat zo te pulken dat hij nu toch weet wat er gebeurd is. Sigh.
Ik voel me nog steeds rouwig om laatst. Om me heen ging iedereen op vakantie en Instagram stond vol met mooie foto's. Kefalonia, Bordeaux, Sofia. Ik wil ook weg. Weg van alles.
Ik heb veel geslapen, nagedacht over alles. Waarom is het zo makkelijk voor mensen om vervelend tegen mij te doen? Ik moet echt wat sterker in mijn schoenen komen te staan. Maar waar ik altijd al last van heb gehad is dat ik dichtklap en ga huilen. Dan kan ik helemaal niks meer zeggen. En dat geeft anderen alle ruimte om hun ongenoegen over mij uit te storten, zelfs als ik helemaal niks heb misdaan. Dat zie je bij het functioneringsgesprek met mijn baas, met mijn jobcoach, en de familie van Arno.
De meeste mensen denken alleen maar aan zichzelf; de rest kan stikken. En mijn valkuil is dat ik juist niet zo ben. Ik geef om anderen. Ik denk dat ik dat maar niet meer ga doen. Dus als ik iets niet wil, dan doe ik het ook niet. Ik ga niet meer iets doen om anderen blij te maken. En dat betekent dat ik afscheid ga nemen van meerdere mensen in mijn leven. 👅
Om het leed helemaal af te maken had ik gisteren weer een evaluatiegesprek met mijn baas en jobcoach. Dus ik voelde me maandagavond al ziek van de stress. Godzijdank kreeg ik deze keer geen commentaar. Wel kwamen er dingen naar voren waar ik even van stond te kijken. Of eigenlijk ook niet eens meer *rolt ogen*
Zo was de uitslag van mijn loonwaardeonderzoek aan het begin van het jaar blijkbaar zo belachelijk laag, dat de arbeidsdeskundige heeft gezegd: dit kan ik niet doen. Met zo'n score mag ik haar hier niet plaatsen. Dan moet ik haar ergens anders onder brengen. Ik heb niet doorgevraagd, maar waar dan? Een sociale werkplaats, dagbesteding? Ha. Ha. Ha. Ik zou huilen als mijn emoties niet al op waren. Stel je voor. Als mijn werkgever me nog slechter had beoordeeld dan hij al had gedaan, dan had ik niet eens meer een gewone baan mogen hebben. Terwijl ik nooit iets anders heb gedaan en juist altijd hele hoge scores had. Belabberd.
Over een paar maand loopt dit contract af en mijn baas is van plan om me hierna een van negen maanden te geven. Voor die tijd zal er weer een nieuw onderzoek plaatsvinden. Ik heb nu de neiging om te liegen op die test. Om alles wat positiever af te schetsen dan eerlijk te zijn over wat ik wel en niet kan. Dan kan ik het onware, negatieve oordeel van mijn werkgever misschien wat omhoog trekken. Want hij vroeg serieus of hij de antwoorden van de vorige keer niet gewoon kon copy-pasten. Mijn jobcoach was het daar ook niet mee eens. Ze zei dat iedereen ontwikkelingen door maakt en dat hij dat dus niet kan maken.
Ik zal in ieder geval een andere arbeidsdeskundige hebben, hopelijk is die wat meer begaan met mij. Ik heb al een lijst gemaakt met dingen die niet kloppen zodat ik deze keer flink in de tegenaanval kan gaan.
Kreeg nog een brief van het UWV dat mijn uitkeringsvoorschot te laag is... Elke maand heb ik iets van 23 euro te weinig gekregen. Maar ze kijken alleen per drie maanden en willen het voorschot niet aanpassen. Dus ik zal elke drie maanden nabetalingen krijgen. Ik hoop maar dat dat allemaal goed gaat met loonheffing straks. Dat ik niet volgend jaar een groot bedrag mag terugbetalen aan de belastingdienst.
Er is ook nog goed nieuws: deze vrijdag krijgen we eindelijk een nieuwe cv-ketel. Van half een tot half vijf plaatsen ze hem. Ik weet niet of we dan naar de wc kunnen o_o
Volgens de buurvrouw hebben we wel gewoon stroom dus dat is al een hele opluchting.
🌺



Reacties
Een reactie posten