verschrikkeldagen
Afgelopen maand was tot nu toe erg stormachtig. Er stond sowieso al veel wind, maar STORM CIARA, DENNIS en ELLEN deden er nog een schepje bovenop. Ik hoop dat jullie geen schade hebben opgelopen. Hier was alles okay. Alleen de straat was overstroomd tijdens Ciara, en er zijn wat bomen in de buurt gesneuveld. Dennis was niet zo erg hier, en als het Ellen is die nu buiten woeit dan is dat ook nog wel te doen.
Alsof de wintermaanden al niet lang genoeg zijn hebben we dit jaar nog een extra dag in februari. Kan dat niet in augustus ofzo? Dat zou veel fijner zijn hehe. Petitie starten?
De lente laat zich gelukkig al op veel plekken zien. Arno en ik zijn gaan wandelen op Landgoed Overcingel, een prachtig stuk bos vol met krokussen en sneeuwklokjes. Veel mooie foto's kunnen maken. Daarna zijn we ook nog het Jacob Cramerpark in geweest. Voor wie het niet kent - een heel apart, modern park met hele steile wandelpaden. Ligt naast het Drents Museum. Maar tegen die tijd was ik foto-moe. Hieronder een paar kiekjes van het landgoed.


Ik had donderdag een kennismakingsgesprek bij mijn mogelijk nieuwe woning o_o Het is een leuk apartementje in een wat ouder flatgebouw dichtbij mijn werk. Prachtige, grote ramen, en geen studio, dus aparte slaapkamer en keuken. Redelijk betaalbaar ook. Het enige nadeel is dat ik er waarschijnlijk maar een paar jaar mag wonen. Daarom ben ik er nog niet helemaal over uit wat ik ga doen. Want om zo snel weer te moeten verhuizen en niks permanents te kunnen inrichten, dat vind ik echt niet fijn. Ik kan er gelukkig even over nadenken.
Work sucks. In een gesprek met mijn baas heeft mijn jobcoach voorzichtig het onderwerp 'loonwaarde' aangesneden. Maar net zoals de vorige keren zat mijn baas meteen weer terug te schoppen. Hij had geen zin in een nieuw onderzoek, had volgens hem nog genoeg te zeggen over mijn functioneren (terwijl hij net daarvoor zei dat hij erg tevreden met mij is, dat ik alles goed doe en dat ze een probleem hebben als ik weg zou gaan) maar dat hij dat niet gaat zeggen waar ik bij zit.
Ik ben er een beetje flauw van. Wel allemaal nieuwe mensen aannemen voor een normaal loon, maar mij niks willen betalen. Ik heb dus in een ander gesprek aangegeven bij mijn jobcoach dat als mijn situatie niet verbetert, ik iets anders wil zoeken. Dat is mijn ultimatum. Ik verdien het niet om zo behandeld te worden.
Mijn jobcoach wil zich echter eerst op het wonen richten, en daarna kunnen we stappen gaan maken naar een hogere loonwaarde. Ze lijkt niet te begrijpen dat ik die tijd niet heb. Als de nieuwe Wajongplannen wel door de Eerste Kamer komen dan heeft het allemaal geen nut meer. Want dan krijg ik die aanvulling nooit en blijf ik op dit lage bedrag zitten. En zonder een beter inkomen wordt op mezelf wonen ook lastig :L
Dat blijft me dus tergen en tegen zitten. Voel me de laatste tijd niet zo happy. Soms wat depressief. Ik moet uitkijken dat ik niet weer in een boreout terecht kom. Mijn werkzaamheden zijn op het moment erg saai en weinig uitdagend, ewgh. Hopelijk wordt het snel beter weer buiten en komt het zonnetje ook terug in mijn hoofd.
Mijn jobcoach wil zich echter eerst op het wonen richten, en daarna kunnen we stappen gaan maken naar een hogere loonwaarde. Ze lijkt niet te begrijpen dat ik die tijd niet heb. Als de nieuwe Wajongplannen wel door de Eerste Kamer komen dan heeft het allemaal geen nut meer. Want dan krijg ik die aanvulling nooit en blijf ik op dit lage bedrag zitten. En zonder een beter inkomen wordt op mezelf wonen ook lastig :L
Dat blijft me dus tergen en tegen zitten. Voel me de laatste tijd niet zo happy. Soms wat depressief. Ik moet uitkijken dat ik niet weer in een boreout terecht kom. Mijn werkzaamheden zijn op het moment erg saai en weinig uitdagend, ewgh. Hopelijk wordt het snel beter weer buiten en komt het zonnetje ook terug in mijn hoofd.
Volgende week . . . heb ik een etentje bij Arno's familie. Zoals de meeste van jullie wel weten heb ik vorig jaar dikke ruzie gehad met ze :x Dat heeft er zo ingehakt dat ik het contact volledig heb verbroken. Maar laatst ben ik zijn moeder tegengekomen, en ze was oprecht blij om mij te zien. Ik ben toen meteen uitgenodigd voor de fondu. Nee zeggen was geen optie.
Aan de ene kant ben ik echt zo bang. Ik was ook helemaal overstuur na die ontmoeting. Soort traumareactie. Maar ik heb besloten om toch te gaan. En achteraf kijk ik dan wel verder. Wish me luck?
𝌀♡♡♡𝌀
Shizzle~


Reacties
Een reactie posten