bleghHH
Juni. Mijn Google Calendar is nog nooit zo leeg geweest voor deze maand?
Ik
probeer in ieder geval nog maandelijks een blogpost te schrijven, maar
er gebeurt zo weinig in mijn leven. I'm in a slump. Ook al zou ik bij
wijze van spreken wel weer wat dingen kunnen doen; het gebeurt nog
steeds niet. Ik kan de motivatie niet opbrengen om iets te ondernemen.
Ik zit overduidelijk in een dipje, maar ik maak me er nu nog niet echt
zorgen over. Het is nog geen echte depressie.
Met Kiki heb ik afgesproken dat we samen iets gaan doen in de
zomervakantie. Als we dan nog steeds vrij mogen reizen kan ik mooi een
paar dagen bij haar gaan logeren. Daar kijk ik erg naar uit, ik mis haar
zo! Heb al wat leuke mondkapjes op het oog 🍒🌺
Ik ben vorig weekend nog wel naar de warenmarkt geweest. De supermarkt had geen prei en ik wilde niet weer
moeilijk doen met ontsmette karren enzo, voor één klein dingetje. Dus
ik dacht, het is goed weer, laten we eens een keer daar gaan shoppen.
Beetje de lokale ondernemers helpen enzo. Het was bovendien een
broeierige 26 graden en zo kwam ik er nog even uit.
Alles
was goed afgezet en beveiligd. Ik kwam meerdere handhavers tegen die
discussies hadden met inwoners over hun fietsen. Je mag alleen met een
speciaal muntje je fiets mee. Daarmee kun je dan aantonen dat je er
werkt of woont. Een tijdje terug is er zelfs een vechtpartij geweest op
de markt. Weet niet wat de aanleiding daarvan was, maar mensen waren nu
in ieder geval ook zeer geprikkeld voor de vroege zaterdagmorgen o_o;
Het was gelukkig niet heel erg druk, dat hielp weer met mijn stress. Ik voel me altijd een beetje als een alien die normalemensendingen
doet. Moet echt mijn best doen om gewoontjes over te komen lol. Maar ik
liep die markt af en omg, ik kreeg me daar toch een portie
hartkloppingen. Lichthoofdig en benauwd en wat pijn op de borst. Dus ik
ben snel even ergens gaan zitten, voordat ik op straat lag. YOU NEVER
KNOW.
Daarna
ben ik maar naar huis gegaan. Weet niet of het door de hitte of de
inspanning kwam of dat ik gewoon een soort paniekaanval had. Ik heb een
lichte hartafwijking dus daarmee weet je het ook maar nooit. Gelukkig
voelde ik me snel weer beter.
Joost
en ik hebben een goede daad verricht. We waren onlangs bij de bouwmarkt om een
paal te kopen, en toen vonden we een verfomfaaide, roodwitte kater in
het gras naast de parkeerplaats. Hij zat zo zielig te miauwen en
rende op een gegeven moment de drukke weg over, nooooooo bebbe 😿💖
We hebben achteraf op Amivedi gekeken en vonden een vermiste kat die er wel op
leek. Dus Joost heeft gebeld en omfg, het was inderdaad hun kat! Het
duurde wel even voordat ze hem konden vangen. Uiteindelijk hebben ze
een vangkooi geplaatst en dat heeft geholpen, phew.
Ondertussen
gebeuren er allemaal nare dingen in de wereld, zoals de moord op George
Floyd en al dat andere politiegeweld. Amerika is echt een
verschrikkelijk land wat dat betreft. Na eeuwen aan discriminatie,
vernedering en mishandeling - om dan in fucking 2020 nog
steeds zo slecht behandeld te worden.
Ik
ben niet echt welbespraakt of in de positie om erover te spreken, ook
al heb ik als Aziaat ook wel eens vormen van racisme meegemaakt. Maar
niet zo erg. Mijn leven is er nooit door in gevaar geweest. Ik
kan er alleen niet compleet over zwijgen. Je kunt niet voor andere
mensen opkomen door niks te zeggen. Zelfs zeggen is eigenlijk al te weinig, je moet actie ondernemen, er iets aan doen.
Ik
hoop dat de situatie in de Verenigde Staten wat zal verbeteren na de
protesten. Maar met iemand als Trump aan het roer en de cultuur die daar
heerst weet ik het nog niet zo. Ik denk dat alleen jongere generaties
dit op kunnen lossen. Net zoals de meeste jongere mensen in Nederland
veel toleranter zijn dan de oudere. Ik zie het ook in mijn familie. De
oudere mensen zijn ronduit racistisch. En wat ik ook probeer, ik kan ze
niet overtuigen. Zucht :[
Well, stay cool, kids ✌



Reacties
Een reactie posten