"august is like the sunday of summer"

kijk, de roos heeft een hart <3

ahh ik heb bijna zomervakantie !!! de laatste loodjes. ik moet nog een dag op kantoor werken en een dag thuis. en vrijdagmiddag vertrek ik dan naar nijmegen om een lang weekend te logeren bij kiki. ik zou eerst pas volgende week gaan, maar die plannen zijn onverwacht veranderd. dus het gaat enorm hectisch worden, maar goed. we can do it. i hope x_x 

ik ben zo blij dat ik bijna vrij ben! ik had een paar verschrikkelijke werkweken, omfg.
ten eerste had ik het loonwaardeonderzoek. ik had de vragenlijst deze keer veel positiever ingevuld. maar het bleef afwachten wat mijn baas had gedaan, en hoe de arbeidsdeskundige alles zou beoordelen.
gelukkig viel dat reuze mee. ze beloofden me dat ik nu op het minimumloon uit zou komen. eindelijk. na negen jaar zwoegen voor een peuleschil.

en toen viel alles opeens in duigen. na het onderzoek is mijn baas compleet uit zijn plaat gegaan tegen mij over allerlei dingen. ik weet niet of dat gesprek niet naar zijn zin ging of wat, maar ik was zijn pispaaltje keer tien. hij kon alleen maar schreeuwen over alles wat ik verkeerd doe in zijn ogen en ik kon alleen maar in tranen uitbarsten. waar kwam dit nou weer vandaan?

gelukkig was mijn jobcoach het met me eens dat het echt niet kon hoe hij deed. dus zij belde hem op, helaas op een moment dat ik ook op kantoor zat. en toen ging hij natuurlijk weer los tegen mij met allerlei onwaarheden die ik zogenaamd tegen hem of collega's gezegd had... nope? nooit gedaan, dus waar hij het weghaalt... idk. hij luistert gewoon niet goed naar mensen heb ik het idee, en later maakt hij van die flarden zijn eigen verhaal. deze keer was ik ook flink boos en heb ik wel even wat dingen recht gezet. dat accepteerde hij gelukkig wel. maar ik was zo flauw.

het toppunt was dat hij vond dat ik mijn zware, chronische pijn niet als smoesje mag gebruiken en maar meer uren moet werken. waow. ik had me voorheen echt nog nooit ziekgemeld om wat voor reden dan ook, maar het is een feit dat ik het grootste gedeelte van de week met ernstige pijn moet leven. ik kan daarom niet zoveel uren maken als hij wil, 16 is wel zo'n beetje mijn maximum. dan heb ik tenminste nog wat aan mijn vrije tijd en hoef ik niet alleen maar op bed te liggen. en no way dat ik mezelf weer ga volproppen met zware medicijnen alleen maar om meer te kunnen werken. dat heb ik toen gedaan bij de albert heijn en daar heb ik reuze spijt van. de bijwerkingen waren niet mals.

ik ben altijd welwillend geweest en heb mijn best gedaan om mijzelf te verbeteren. maar zelfs als ik doe wat hij van mij verlangt dan ziet hij het compleet niet ofzo. hij kiest ervoor om alleen de mindere punten te zien. functioneer ik minder goed op sociaal gebied? ja. ik heb autisme en ptss, maar dat wist hij toen hij mij aannam. hij wist dat hij iemand koos met een rugzakje. mijn vorige werkgevers hebben daar nooit moeilijk over gedaan. ik probeer desondanks zo goed mogelijk te voldoen aan andermans idealen, maar ik zal zeker geen perfecte werknemer worden. en dat is denk ik iets wat hij wel voor zich ziet. neem dan geen wajonger aan, denk ik dan. je hoeft me maar voor de helft van het minimumloon te betalen en krijgt ook nog eens subsidie dus wat zit je nu steeds op mij af te geven.  

ik merkte ook dat ik steeds meer aan mezelf ging twijfelen na dat gezeik. over mijn kunnen - ben ik echt zo incapabel? is dit werk wel geschikt voor mij? maar ook als ik met andere mensen omging was ik me zo bewust van wat ik deed en hun reacties. vinden zij mij raar of niet sociaal? maar volgens mij is dat niet zo. wat een rotgevoel.

maar goed, toen begon hij in het DERDE gesprek met mijn jobcoach erbij heel manipulerend te worden. zo van: 'ik heb ervoor gezorgd dat je loonwaarde hoog genoeg is, en nu moet jij er ook wat voor terug doen en meer uren gaan maken'. hij zei dat omdat hij mijn nieuwe uren al opgestuurd had naar het uwv, ik het ook wel moest doen. terwijl ik er nooit mee in had gestemd. wtf? vanaf dat moment dacht ik echt, zak toch in de stront. ik werk hier al bijna twee jaar zonder dat ik er iets mee verdien, en nu moet ik wat terug doen? god. ik kon niks meer uitbrengen, alleen maar huilen uit pure frustratie.

heb me uiteindelijk na dat zoveelste gefaalde gesprek om de conflicten op te lossen ziekgemeld, want al die stress begon echt op mijn lichaam te slaan. ik had opeens een hoge bloeddruk en erge hartkloppingen, oh my gosh. gewoonlijk is mijn bloeddruk normaal of aan de lage kant, maar wat voelde ik me nu bagger. misselijk, kon nauwelijks staan, had geen energie en elke gedachte aan werk zorgde voor extreme paniek. op een nacht heb ik zelfs liggen ijlen met hoge koorts.  

moest natuurlijk na een paar dagen wel weer terug, maar ik was er zo klaar mee.
het maffe is dat mijn baas toen opeens compleet terug kwam op wat hij had gezegd. hij vond het het niet waard om me zoveel stress te geven over dit gedoe en ik mocht gewoon mijn oude uren blijven maken. dus het moest echt even goed mis gaan met mij voordat hij inzag wat het met me deed, jesus christ.


dus... ja. ik mag dan eindelijk het loon krijgen waar ik al die tijd op heb gewacht, maar het is wel op een kutplek. het nare is dat ik ook maar maximaal drie jaar recht heb op jobcoaching. dus na dit contract zit ik helemaal in mijn uppie opgescheept met die gast. denk niet dat ik dat ga doen. misschien kan mijn jobcoach me in de tussentijd helpen om iets anders te zoeken. of ik moet het het komende jaar zo slecht doen dat hij me sowieso geen vast contract aanbiedt. maar het idee om hier nog zo lang te moeten zitten met die constante botsingen... ik voel me zo onveilig, gestresst en down. en die hartklachten blijven me teisteren. ik hoop dat ik wat rustiger ga worden in mijn vakantie.  

ok, on to happier things~ we hadden nog een 3 verjaardagen in 1 party (❁´◡`❁)
die van mijn stiefvader, oma en moeder moesten allemaal nog gevierd worden. het kon eerder niet ivm corona. en natuurlijk had ik rena's cadeautje voor mij ook nog steeds niet ontvangen *shakes fist* 
dus mondkapje op (viel niet mee met die hittegolf) en met de trein naar het huis van mijn stiefvader. hij wilde graag glasreiniger, theedoeken en scheerschuim, dus here you go! oma kreeg heerlijke, luxe chocola van mij plus een boeketje :3 van rena kreeg ik fotopapier~ 
lmaoaoao, mijn stiefvader ging nog binnenshuis met zijn drone spelen... en op een gegeven moment kwam dat ding tegen een plant aan. dus stukjes blad vlogen door de hele kamer heen. BRUH. wie doet dat dan ook in huis.


ik heb mijn moeders birthday ook nog apart gevierd met haar vriend en zijn ouders. we hadden samen een nieuwe televisie gekocht voor haar. de vorige stamde nog uit 2002 en was een recentelijke kringloopaankoop van 15 euro. er zat echter een donkere vlek op het beeld en hij werkte niet zo lekker met de ziggo tuner. die we daarvoor hadden was nog ouder en had nog zo'n dikke kont... maar die en digitale tv was natuurlijk al helemaal een ramp. dus nu zijn we eindelijk up to date wat dat betreft :)))

okAY, nu moet ik halsoverkop nog mijn weekendtas inpakken enzo... er zijn ook heel veel werkzaamheden op het spoor dit weekend dus ik moet de hele tijd overstappen op snelbussen. nog meer stress dus! @_@ maar goed, het is niet anders. WISH ME LUCK FRIENDS! <3

Reacties

Populaire posts