KERSTVAKANTIE

Olé!

Soms voel ik mezelf wegglippen. Dit hele jaar, Corona. Ik ben van nature een introvert, een binnenvetter. Ik hou ervan om me af te zonderen van de drukke wereld, van alle sociale verplichtingen en iedereen die wat van me wil. Maar dat hoeft niet te betekenen dat dat goed voor me is.
Aan het eind van mijn tienerjaren kampte ik met ernstige pleinvrees - ik had een gegeneraliseerde angststoornis, een gigantische telefoonfobie en een constant terugkerende depressie. Door trauma's in mijn jeugd, dachten de psychiaters, PTSS. Ongetwijfeld had dat er veel mee te maken. Maar jaren later, toen ik mijn autismediagnose kreeg, verklaarde dat veel meer. De wereld vroeg gewoon even te veel van mij. Op school, tijdens baantjes. Ik kon het niet zelf rooien.
Sindsdien ben ik liever voor mezelf, maar ook streng. Angst is geen reden om iets NIET te doen, tenzij ik er echt paniekerig of depressief van wordt. Dan is het niet goed voor me.
Maar weet je, deze hele coronacrisis heeft me iets belangrijks geleerd over mezelf: hoe makkelijk ik terugval in oude patronen als ik dingen op z'n beloop laat. Zo ben ik nu single, dus veel doe ik niet meer buitenshuis. En door de lockdowns moeten we gewoon zoveel mogelijk binnen blijven zitten. Ik kan thuiswerken, ik hoef nergens naartoe. En verrek - ik merk dat dit OOK slecht voor me is.
Ik stond onder de douche toen ik me dit besefte. Ik heb, zoals ik eerder noemde, mijn gehele leven al een telefoonfobie. Ik bel liever niet. Het is okay als ik een afspraak moet maken of even moet communiceren met collega's, en ik ben nu zelfs zover dat ik met vrienden praat in online games. Maar echt bellen voor de leuk, nee dankje. Het is altijd al zo geweest dat ik liever face to face naar iemand ging om een afspraak te maken dan dat ik telefoneer. En terwijl ik onder die hete waterstralen stond realiseerde ik me opeens dat ik nu liever bel voor een afspraak dan dat ik ergens naartoe ga (het ging om de kapper in dit geval). Ik durfde gewoon niet om naar die zaak te gaan en te vragen of ik geknipt kon worden. En DAT was dus een enorme red flag voor mij. Want als ik liever bel dan mensen in het echt zie, dan is dat dus een vorm van vermijden, ontwijken.
En dat vond ik dus best wel verontrustend. Ik moet niet terug die pleinvrees in glijden.   

Dus uhHH, ja. Hoe gaat het met jullie? De kerstdagen zijn aangebroken, en dit is vast een moeilijke tijd voor velen. Maar het is voor het eerst in jaren dat wij weer kerst vieren. Mijn moeder had vorig jaar een afgeprijsde kunstkerstboom op de kop getikt, dus nu had ze zoiets van, dan moeten we hem ook gebruiken. Yup yup. MET CADEAUTJES EOMMA!!
En ik ben blij dat we dit een keer weer vieren. Ik voel me steeds wat depressief en dit is een lichtpuntje in de duisternis, iets om naar uit te kijken 🥺
Ik heb chocola en allemaal knutselspulletjes gekregen: een kerststickerblok, waterbrush, neon- en pastelkleurige stiften en een hoekpons~ Voor haar had ik twee cd's en chocola gekocht, en een kerstkaart gemaakt. Moest nog allemaal net voor die harde lockdown lol.

Ik ben zo blij dat het nu vakantie is omdfffg. Ik zat er echt enorm tegenaan te hikken; voelde me constant gestresst en geïrriteerd en kon helemaal niet meer tot rust komen. Het was ook steeds zo rustig qua werk dat ik tegelijkertijd gekweld werd door verveling.
De maand begon al met enorme pech... Mijn internet deed het opeens niet meer, en opnieuw opstarten van de modem maakte niets uit. Maar ik moest wel thuiswerken - het was dat of naar kantoor gaan en daar met veel te veel mensen in een klein hokje zitten. Dat wilde ik absoluut niet! Safety first! 😷
Dus ik in paniek bellen met Ziggo, heeeeel lang verhaal over dat het waarschijnlijk aan het ancient kastje op mijn ISRA-punt lag en ze daar geen gratis monteur voor konden sturen... kregen ze opeens door dat er een storing was in mijn buurt. Phew. Het lag dus niet aan mij. Maar ja, ik moest alsnog een tijdje wachten tot het gerepareerd was. Dat duurde een paar uur (gelukkig niet de hele dag!) en daarna moest ik nog beginnen met mijn werk inhalen zzZZZzzz.
Letterlijk een week later was er een internetstoring bij mijn werk in de straat. Daarom kon niemand extern inloggen en moesten we maar naar kantoor komen van mijn baas, dan gingen we met z'n allen opruimen. Neeeeeeeeeeeeee. Godzijdank had ik nog werk liggen waarbij ik kon inloggen via de browser dus ik kon thuis blijven. Dodged a bullet.

We hebben op de laatste werkdag ons kerstpakket in ontvangst mogen nemen. Dit jaar was het voor het eerst geen eten, waarschijnlijk omdat we dat borrelpakket al hadden gekregen. Het was een Rituals The Ritual of Jing giftset en een bol.com cadeaubon. Thankyoo~
Voor Sinterklaas hadden we wederom een grote chocoladeletter gekregen. Mijn moeder en stiefvader gaven me er ook een. Daar gaat mijn dieet. Heb mezelf en mijn moeder een Decemberkalender gekocht. Dat kan ik tenminste niet eten >.>
Over mijn dieet gesproken - ik doe er nu negatief over maar het gaat eigenlijk hartstikke goed. Sinds eind april ben ik 11 kg afgevallen. Ik pas eindelijk weer in mijn oude kleren! Nog niet alles, maar wel veel. Ik moet nog iets van 6 kg verliezen en dan zit ik op mijn gewicht van voor de antidepressiva. Op zich kan er dan nog wel wat af maar ik wil het niet te gek maken. Als tiener had ik een eetstoornis en was ik veel te licht, dus ik moet uitkijken dat ik niet doordraaf :)))

En mijn bril is eindelijk aangekomen! Yay! Ik vind hem erg mooi. Dat transparante maakt mijn gezicht opener, liever. Niet zo hard als met dat zware, zwarte montuur.

Happy 2021, luv luv <3

Gekeken in d e c e m b e r :
Deadwind ****
Bone Tomahawk *** (WTF!)
Peaky Blinders *****
Bridget Jones: The Edge of Reason ***
The Nice Guys **

Reacties

Populaire posts