34 shizukins
Nostalgie
Een mens maakt veel veranderingen door in het leven. Hoeveel verschillende versies van jou zullen er inmiddels zijn? Ik heb mijn 34ste jaar aangetikt. 34 jaar op deze wereld. Van 1987 tot 2021. De jaren 90 voelen ontzettend ver weg, maar come on - in de zero's leven we toch nog steeds? Right?
Als ik me nostalgisch voel dan denk ik voornamelijk terug aan die tijd. 2007-2009. Mijn kindertijd is te lang geleden, en recentere jaren voelen niet zo fijn. Komt dat omdat je je daarvan nog alle nare dingen herinnert? En dat de nare dingen van de zero's ondertussen vergeten zijn? Hoe lang duurt het voordat je nostalgische gevoelens kunt ontwikkelen? Zo maar wat shower thoughts op de vroege ochtend.
Maar ja, mijn birthday dus! Tezamen met storm Evert. Mijn tweede coronaverjaardag, maar de eerste echte niemand-mag-komen-verjaardag. Vorig jaar waren mijn stiefvader en oma nog wel hier, alleen Rena durfde het niet aan. Nu is het verboten *sad wave*
Ik had iedereen een verlanglijst gemaild (zoals gewoonlijk, mijn stiefvader vraagt er vaak al in januari naar) met dingetjes die online besteld konden worden. En rond mijn verjaardag kwamen die bestellingen binnen druppelen.
💖 een kussen + externe dvd-drive + Netflix cadeaukaart van mijn moeder
💖 een groen retroklokje + geld van mijn stiefvader
💖 'Zondagsleven' [Judith Visser] + geld van mijn oma
💖 Tim Holtz & MT washi tape van Rena
💖 een boeket met roze, gele en witte bloemen van Kiki
💖 een boeket met rode, roze en gele bloemen van mijn werk
💖 antieke blikken van Joost (die komen nog haha)
Ik heb mijn oma trouwens een brievenbustaart gestuurd. Kon ze toch wat lekkers eten. Er waren geen glutenvrije of vegan opties dus sorry Rena :(((
Trakteren op werk was ook nog een ding, want iedereen zit op een andere dag op kantoor en ik op de vrijdagen. Dan kun je geen taart achterlaten voor de hele volgende week. Dat is na het weekend al niet meer zo lekker denk ik. En één collega kan alleen gluten- en lactosevrije producten eten. Dus ik heb zelf maar cake gebakken hahaha. APPRECIATE MY EFFORT. Viel gelukkig goed in de smaak.
Stemhysterie
Yuh, de verkiezingen voor de Tweede Kamer. En stemmen in coronatijd. Je kon natuurlijk uitgesmeerd over drie dagen stemmen, maar bij mij in de buurt kon het alleen op de dag zelf. Dus dat hielp niet. Zenuwachtig was ik wel. Ik zit al jaren te hopen op een socialer, linkser kabinet. Maar ja, je weet dat de VVD hoe dan ook veel zetels gaat krijgen. Welp.
Ik stem gewoonlijk SP maar ben daar voor het eerst vanaf geweken. Alle linkse partijen hebben gewoon heel erg een sprong naar rechts gemaakt. En ik ben pro-EU dus dat gezeik stond me tegen. BIJ1 dus! De enige partij die met hun standpunten echt opkwam voor de 'onderlagen' en het dichtst bij mijn idealen stond. Een beter leven voor iedereen. Count me in :3
Het was gelukkig niet druk bij het stembureau. I did a stoopid tho. Gewoonlijk zit mijn ID-kaart in mijn telefoonhoesje, maar ik heb onlangs een nieuwe moeten kopen en die had minder plek voor kaarten. Dus ik had alleen mijn bankpas en bonuskaart erin gedouwd. Maar ik was gewoon naar het stembureau gegaan in de veronderstelling dat mijn ID er wel in zat. NOPEEee. Moest ik weer dat eind naar huis lopen en terug. Shit. Nou ja, niet het ergste van de wereld haha. Extra beweging.
Ik heb wel echt moeite moeten doen om mijn omgeving aan het stemmen te krijgen. Mijn stiefvader wilde niet; vond het veel te riskant. Mijn moeder was eerst ook te bang om te gaan, maar toen ik haar vertelde dat haar favoriete partij (PvdD) meedeed wilde ze wel. Mijn oma kan gelukkig briefstemmen. Maar dat hadden ze voor iedereen moeten doen. Er heerst zoveel angst, vooral onder risicogroepen. Volmachten is niet genoeg om dat weg te nemen - het werpt alleen maar extra drempels op. Dan moet je iemand anders lastig vallen, en heb je wel iemand anders om het voor je te doen? Maar de opkomst was alsnog super hoog.
De verkiezingsuitslag was zoals gewoonlijk een grote domper. Links heeft een gigantische nederlaag opgelopen. Gelukkig kreeg BIJ1 nog wel een zetel! Maar hoe kunnen mensen toch keer op keer voor de partij stemmen met de meeste schandalen in de pocket? Of voor een partij waarvan de lijsttrekker zegt dat de nazi's nooit veroordeeld hadden mogen worden voor het vermoorden van Joden?
This scares me. Er gebeuren steeds meer hate-crimes in de wereld, ook tegen Aziaten. Hoe vaak ik wel niet racistisch bejegend ben, vaak door oudere, witte mannen. Dat ik terug moet naar mijn eigen land of verantwoordelijk ben voor Covid. Fuck off.
Dit gaan weer vier leuke jaren worden... ugh.
Voorjaarsvermoeidheid
De lente is eindelijk begonnen met gele en paarse krokussen en pluizige, witte knoppen in de bomen. Veel meer bloeisels heb ik nog niet gezien. Ik heb het idee dat de lente later is dan de vorige jaren. Maar dit is natuurlijk hoe het hoort.
Lente komt vaak met de hoop op betere dagen. Maar er is nog niks om me hoopvol over te voelen. De lockdown is weer verlengd, de verkiezingsuitslagen waren prut, mijn moeder die wederom een ongeluk heeft gehad (niet haar schuld, gelukkig ook niet ernstig gewond maar wel een kapotte fiets) en ik heb nog geen nieuws over de Wajong. Ondanks dat mijn inkomen zoveel naar beneden is gegaan kregen we wel een pittige aanslag gemeente- en waterschapsbelastingen. Daar kregen we voorheen altijd kwijtschelding voor maar nu opeens niet meer. Jeez, trap me even nog meer de grond in ofzo.
Werk was deze maand een en al saaie ellende... had maar weinig te doen. Daardoor voelde ik me nog vermoeider dan gewoonlijk. Weinig spoons, constant migraine, irritatie. Gelukkig wilden ze me wel iets nieuws leren: jaarrekeningen maken. Dus daar heb ik een beginnetje mee gemaakt.
Mijn jobcoach kwam ook nog met het nieuws dat ze gaat stoppen. Zo jammer, want ik kon goed opschieten met haar. Ze begreep mij als geen ander en had erg veel aandacht voor mijn welzijn. Ze ging veel verder dan de anderen die ik heb gehad en dat was ontzettend fijn. Daarnaast had ze connecties bij een groot bedrijf waar ik hierna mogelijk kon gaan werken. Daar krijg je namelijk gewoon 100% loonwaarde, geen gezeik. Ze zou er gaan informeren voor mij. Ik hoop dat mijn volgende jobcoach dit op kan pakken.
Er zijn helaas geen vrouwen beschikbaar op het moment dus mijn nieuwe (jobcoach nummer 12 ofzo 🧐) is een man. Nog even kijken hoe dat gaat. Ik ga hem morgen voor het eerst ontmoeten tijdens een wandeling buiten, aangezien we niet met z'n allen binnen af kunnen spreken. Maar hoe ik een vertrouwensband moet opbouwen in deze tijd weet ik ook niet. Fingers crossed.
~ t v m a a r t ~
The Last Kingdom *****
The Walking Dead s10 ****
The Cat Returns ***
Luther ****
Horse Girl ****
Hillbilly Ellegy ****
ANNE+ *****


Reacties
Een reactie posten