all hallows eve


hi. oktober is afgesloten met all hallow's eve- HALLOWEEN! ik heb me verkleed als cat girl maar verder niks gedaan.

ik ben al naar de tuinland kerstshow geweest: mijn stiefvader had iets nodig van de praxis en vroeg mij dat af te halen, dus ik had zoiets van, dan ga ik ook bij de tuinland langs to have some funnnnn. maar het stelde niet veel voor vergeleken met de vorige jaren. weet niet of de interieurdesigners high waren ofzo maar zo zag het er wel uit ahahaha. poppen met vreemde kleuren en outfits die niet veel met kerst te maken hadden. nou ja :((

een tijdje terug heb ik voor het eerst een 'a week in the life...' blog geplaatst en die viel wel in goede aarde.
dus ik dacht, let's do that again! en nu in een van mijn drukste maanden: overwerkmaand oktober @_@
sindskort maak ik vier maanden per jaar heel veel overuren om die in de rustigere maanden weer te compenseren. en dat valt nog niet mee als autist met chronische vermoeidheid en pijn.
we zitten daarom nog een beetje in de experimentele fase- kan ik dit aan of kan ik dit niet aan?

maandag 18 oktober

"if you stay positive in a negative situation, you win" staat er op het kaartje dat uit mijn eerste administratie van de week valt. ik mopper wat- ik ben niet zo van de mindfulness, en als ik lekker negatief wil zijn, laat mij gewoon? het is maandagochtend! ik stop het in mijn bullet journal: handgeschreven briefjes kan ik dan wel weer waarderen, en op de achterkant biedt de klant haar excuses aan voor de late aflevering.
ik heb er al twee weken aan overwerk opzitten; nog twee te gaan. het is donker, en de lamp in de keuken doet niet genoeg om mijn werkplek te verlichten. ik kan niet wachten tot de klok een uur achteruit mag! ik vind het vreselijk om op te moeten staan in de duisternis, en om te fietsen over een dijk zonder straatverlichting, met het angstaanjagende zwarte gat van het water naast me. natuurlijk moet ik er uiteindelijk wel aan geloven, maar zodra de wintertijd ingaat voel ik me altijd direct veel minder moe. gelukkig hoef ik vandaag niet naar kantoor; wel ben ik opgestaan met mijn oude vriend migraine. 
ik voelde me goed afgelopen weekend en daarom heb ik het een beetje te bont gemaakt, vermoed ik. ik heb de hele zaterdagmiddag gegamed en gestreamd (phasmophobia!) met peter en stefan, en op zondag had ik nauwelijks lepels over. dat komt nu dubbel zo hard terug.
vandaag is ook de dag dat ik mijn eerste dosis metoprolol in moet nemen: bètablokkers, met het doel om mijn hartslag genoeg te vertragen voor mijn aankomende ct-scan. ik heb angst dat ik er heel moe van ga worden. maar tot nu toe voel ik me alleen wat duizelig en heb ik zware benen.
de laatste weken heb ik nog meer pijn op de borst dan eerder. voorheen was het een zeurende pijn- nu is het een scherpe pijn die me echt dwarszit. dus wat dat betreft ben ik blij dat ik bijna naar het ziekenhuis mag.
werken gaat gelukkig prima en de uren zijn zo om. het is heerlijk om daarna met wat snacks achter mijn computer plaats te nemen en het nieuwe seizoen van you te kijken. iedereens favoriete seriemoordenaar, right?
desondanks voel ik me overprikkeld. met autisme ben je heel gevoelig voor alles om je heen. mijn moeder zit de hele dag al te stressen en boos te doen en dat heeft ook effect op mij. ik word bangig, down en geïrriteerd.
voor het avondeten maak ik gewoon wat spaghetti met vegan gehaktballetjes. we kijken spangas en sluiten de avond af met chateau meiland. even iets doms op een dag die steeds slechter wordt.
ik was me in plaats van douchen omdat ik er niet gerust op ben dat de energieprijzen beter worden, zelfs niet met de btw-verlaging. onze termijnprijs is omhoog gegaan ook al hebben we minder verbruikt. ik durf de verwarming niet eens meer aan te zetten, dus het is constant 14-15 graden in huis. veel te koud... maar wat moet je anders. we kunnen nergens anders op besparen. de btw-verlaging van 400 euro zal ook niet veel uitmaken als je kosten veel meer stijgen. ik ben daarom ook maar eerst gestopt met het zoeken naar een eigen huis. zo'n nieuw contract is onbetaalbaar op het moment. 
ik ga rillend naar bed met mijn deken ver over mijn hoofd. 

dinsdag 19 oktober

uh oh, vandaag dus wel naar kantoor. mijn baas is deze week op vakantie en ik krijg daardoor zo'n rust over me heen. het is niet alsof hij me op mijn vingers kijkt ofzo, maar als de kat van huis is... LOL.
het is helaas wel een super lange dag. ik merk onderweg meteen dat het herfstvakantie is- gewoonlijk kom ik de hele tijd ouders met kinderen tegen maar nu vrijwel niemand. wel twee grote maaiwagens op het fietspad, ugh. het motregent ook heel zachtjes; niet hard genoeg om vervelend te zijn gelukkig.
er is direct al drama op kantoor: de romance van onze nieuwe office manager is voorbij en ze is plotsklaps op straat gezet. lekker dan... ik vind het niet erg dat ze haar hart lucht, toen het net uit was met arno heb ik hier ook flink zitten janken. maar ik weet nooit zo goed hoe ik moet reageren op andermans leed. hoe willen ze dat ik reageer? ik heb eigenlijk helemaal geen puf om te reageren. 
ik bemoei me er verder dus maar niet te veel mee en begin met mijn dag. ook nu voel ik me om het minste of geringste boos. komt dat door de bètablokkers? ik heb een gigantische stapel werk en kan het even niet meer overzien. gewoonlijk kan ik nog wel orde scheppen in de chaos maar ik blijf gestrest. zal inderdaad wel een effect zijn van die pillen. anders kan ik het ook niet verklaren; overprikkeling is het niet precies. migraine heb ik wel. 
de laatste paar maanden was het sowieso erg druk. de dochter van mijn baas heeft daarom wat van mijn inboekwerk overgenomen. ik ben dankbaar voor de hulp maar ik ben constant meer bezig met haar fouten herstellen dan wat dan ook. ik wil er verder niet over klagen want toen ik hier net kwam te werken was het met mij vast exact zo haha. 
een voordeel is dat het hier tenminste warm is. nou ja, het is net een sauna? ben ik nu al zo gewend geraakt aan de koudere temperaturen in huis? ik ben natuurlijk ook extra dik gekleed om dat te kunnen overleven.
om twee uur mag ik eindelijk van mijn vrijheid genieten en ga ik boodschappen doen. het motregent ondertussen flink en mijn broek wordt nat. maar het is nog behoorlijk rustig in de supermarkt en ik vind mijn zen terug. ze zeggen dat je nooit moet shoppen als je honger hebt.......... nou ja, hierop aan met die karamelzeezoutkruidnoten. IK HEB HET ZWAAR OK!
thuis sluit ik me even helemaal af van de wereld. whatsapp uit, messenger uit, discord uit, slack uit. hoeveel berichtenapps kan een mens hebben... ik merk dat het buiten ook gewoon warmer is dan binnen. jeez.
's avonds maak ik bami ketjap met kimchi :)))

woensdag 20 oktober

in de nacht van dinsdag op woensdag doe ik nauwelijks een oog dicht. elk uur word ik wakker! is het al bijna 5:15? nee, 0:58. is het al zover? nee, het is gvd nog maar 2:00. eindelijk gaat de wekker, die ik speciaal heb gezet zodat ik nog even een broodje pindakaas naar binnen kan douwen. ik mag namelijk niks meer eten of drinken vanaf 5:30. maar ik eet sowieso zelden iets na het avondeten, dus ik wil niet flauwvallen y'know... ik ben al een keer eerder bij bewustzijn in de armen van een (dieren)arts, dat hoeft niet nog een keer.
hoe vroeg ik ook op was, ik moet me haasten om rond acht uur op de fiets te zitten met mijn moeder. volgens de folder moet ik namelijk begeleiding meenemen. misschien ook maar beter, want ik ben best bang. het begint net weer te regenen en ik trek mijn capuchon ver over mijn gezicht. natuurlijk zijn we al ruim voor half negen bij het ziekenhuis. we nemen plaats in de wachtkamer en ik bereid me voor op een saai uur: ik moet me melden om half negen maar het onderzoek zelf zal pas om half tien plaatsvinden. mijn aars kan echter niet lang genieten van de bank: mijn naam wordt na een minuut al geroepen door een verpleegkundige. voorbereidingen, zeker?
ik moet eerst mijn bovenkleding uitdoen en een ruimvallend t-shirt aantrekken. jaren geleden heb ik een veel te oversized t-shirt gekocht bij een avenged sevenfold concert, omdat ik toen twintig kilo zwaarder was en deze heren xl de enige overgebleven maat was. maar hij komt nu goed van pas! ik krijg plakkertjes met kabeltjes op mijn lijf (gawd, hoe vaak ik die man mijn borsten heb moeten flashen...), een infuus in mijn rechterarm, en mijn bloeddruk en hartslag worden gemeten. die zijn nog steeds te hoog... de bpm moet onder de 60 zijn en ik zat op 62-70 ofzo.
uiteindelijk word ik begeleid naar de ruimte met de ct-scanner. oh... dus het gaat nu al gebeuren? ik moet op een tafel gaan liggen maar mag gelukkig wel mijn broek en schoenen aanhouden. ik had nog speciaal mijn benen geschoren ook... you never know, right...
vervolgens moet ik mijn armen boven mijn hoofd leggen en word ik weer aangesloten via stickers en draden. hello machine i am part of u nao. dan word ik erin geschoven. via een luidsprekertje krijg ik ademhalingsinstructies. haal diep adem en hou deze vast- en adem nu door. ik heb zoveel moeite om niet in lachen uit te barsten, omg. sommige mensen zijn misschien doodsbang hier binnen maar ik vind het hilarisch. als de machine begint te zoemen beeld ik me in hoe ik een reis ga maken naar de ruimte, en later, als hij gaat draaien, heb ik het gevoel dat ik in een wasmachine zit. en ik moet me echt bedaren ahahaha. SHUT UP FFS.
op een gegeven moment komt er een vrouw binnen die van alles laat vallen. 'sorry hoor! ik loop hier even achter je langs en ben ontzettend klunzig bezig, niet schrikken!' ze raakt mijn hand aan om me gerust te stellen en dat is een opluchting, want mijn lachkick is nu voorbij.
dan komt de jongeman terug om me extra medicatie te geven via het infuus. ten eerste om mijn hartslag verder naar beneden te krijgen, en ten tweede krijg ik contrastvloeistof. dat voelt even alsof ik in mijn broek plas, waarschuwt hij. dat weet ik nog wel van mijn vorige scan, een eeuw geleden. het is geen erg gevoel: mijn vingers zijn voor het eerst in hun koude leven warm! dat is een sensatie die ik niet ken met mijn raynaud/slechte doorbloeding lol.
uiteraard voel ik nu helemaal geen pijn op de borst. de hele dagen last van, en als ik hier lig... noppes. opeens is de scan ook klaar. ik vraag aan de verpleegkundige of mijn hartslag nu laag genoeg was. 'ja, net!' antwoordt hij. 'alleen op het moment supreme even niet, maar dat maakt niet zoveel uit, dat zien we wel vaker'. het moment supreme? lmao. ok.
ik mag rustig gaan zitten terwijl het infuus wordt verwijderd. ik ben vast een beetje woozy op dit punt want ik kan me er niet veel meer van herinneren. ik hoef gelukkig niet zo lang na te blijven voor controle- ik mag vrijwel meteen weg. okay! bye! 
op de terugweg regent het harder. ik had eerst geen honger maar mijn moeder ruikt soep op de parkeerplaats en vanaf dat moment begint mijn maag te knorren. thuis eet ik snel even wat knackebrod, maar in de avond trakteer ik mezelf op PIZZA!!!! die is alleen heel lang onderweg. ik zit dan de hele tijd in de stress: is de bestelling wel goed doorgekomen? heeft de bezorger een ongeluk gehad? maar nee. drie kwartier later staat de meest nonchalante en langzame gast voor mijn deur. GIMME THAT. mijn bestelling was pas een kwartier na de eigenlijke bezorgtijd klaar volgens de bon. pfft. en omdat ik altijd vroeg naar bed ga lig ik uiteindelijk met een propvolle maag onder de lakens.

donderdag 21 oktober
gisteren had ik vrijgenomen, maar vandaag moet ik weer an die arbeit >:C thuis gelukkig, want de wind woeit om het huis en het regent hard. het stormt in nederland! er waren op meerdere plekken zelfs windhozen en er is veel schade. onze tuin ligt vol met gele bladeren, verder alles ok. 
mijn arm doet nog best pijn als ik hem omhoog doe. een beetje zoals bij een vaccinatie. nou ja, ze hebben er wel van alles ingespoten natuurlijk.
ik heb het weer net zo druk als dinsdag en het begint me een beetje de keel uit te hangen. het zijn allemaal van die werkzaamheden waar je maar niet doorheen kan komen. ik wil nog even met mijn cursus bezig maar ik kom er gewoon niet aan toe. ik heb alle stof nu grotendeels geleerd en ben met proefexamens aan de gang. die zijn echter zo moeilijk... de vragen zijn heel anders dan die in het boek. veel ingewikkelder en uitgebreider, en ik begrijp maar niet wat ze van me willen. als het uiteindelijke examen ook zo zal zijn dan ga ik keihard falen ben ik bang. 
kiki vraagt me of ik frida kahlo ken: wie kent haar niet! er is een expositie van haar werken in het drents museum en kiki wil daar graag een keer naartoe. sure, let's go! we spreken af dat we dat de volgende keer dat ze in het noorden is gaan doen. zal gezellig zijn. we hebben veel te weinig samen ondernomen de laatste tijd. dat komt door corona, maar ook conflicterende agenda's. ik zou haar bezoeken in mijn vakantie, maar uiteindelijk moest ze haar vakantie verzetten en kon het niet meer. we praten tevens over comic con en besluiten dat we dat ook een keer over moeten doen. we waren aanwezig bij de allereerste dutch comic con in 2015, dus dat is alweer een tijd geleden. zou het nu heel anders zijn?
ik kijk het nieuwe seizoen van the last kingdom uit en word ondertussen platgebeld door allerlei onbekende 06-nummers. maandag ook al een keer. ik neem nummers die ik niet ken nooit op. mijn belangst is niet zo erg als het geweest is, maar als het niet hoeft doe ik het liever niet. het zijn ook verschillende nummers die wel allemaal beginnen met 06-26. een computerscript ofzo? op twitter heb ik wel gelezen over rare praktijken: mensen die gebeld worden door 06-nummers, opnemen en niks horen. als ze dan terugbellen blijken de eigenaren niet eens gebeld te hebben en nergens vanaf te weten. het lijkt erop dat criminelen een nieuwe manier hebben gevonden om nummers te spoofen. later wordt peter ook gebeld door een onbekend nummer en krijgt hij een soort vaag, engelstalig bandje aan de lijn. toevallig lees ik dan net over criminelen die je over proberen te halen om je bsn in te spreken. ik stel mijn mobiel zo in dat alleen contacten mijn nog kunnen bellen. andere mensen moeten maar mailen of een appje/smsje sturen hoor.
ik kook vanavond fusilli. met courgette, paprika, tomatensaus en een gigantische laag geraspte kaas. om nom nom.
ik val die avond als een blok in slaap. ik begin nu echt moe te worden.

vrijdag 22 oktober
de laatste werkdag van de week, olé! gisteren had ik dan geluk, vandaag moet ik wel door de regen naar werk fietsen. op de heen- en terugweg. mijn regenpak houdt me droog maar mijn vingers en tenen zijn helemaal koud en gevoelloos.
de drukte is nog steeds niet voorbij. ik maak wel allerlei dingen af. het is ook steeds zo'n one-woman-show. ik boek alle administraties in van het hele kwartaal, en dan van alle klanten. zoals je je vast wel in kunt beelden is dat ook gewoon heel veel. in de vorige overwerkmaand had ik het ruim op tijd af, maar nu weet ik het nog niet zo. het einde is in zicht en dat scheelt wel. wat ik niet meer kan zullen mijn collega's moeten oppakken. maar het zal me ook niks verbazen als blijkt dat er volgende week opeens niks meer te doen is. we zijn immers afhankelijk van wat de klanten opsturen.
als ik verkleumd thuis kom in ons koude huis zie ik dat ik een bericht heb van mijn contact bij iederin. hij vertelt dat het uwv vanaf 1 november bezig gaat met de herberekeningen van de foutieve garantiebedragen. ik ben verheugd dat er eindelijk nieuws is, maar ook een beetje teleurgesteld- gaan ze daar NU pas mee bezig? het speelt al vanaf januari, dit wajongschandaal, en in de zomer was al bekend geworden dat ze het moeten fixen. maar ja, met het toeslagenschandaal schiet het ook niet op. aan het einde van het jaar zou alles klaar moeten zijn. ik maak me een beetje zorgen daarover. ik heb elke maand iets van 300 euro te weinig ontvangen aan inkomen. als ze dat in een keer terug gaan storten dan komen we op een bedrag uit van ongeveer 3600 euro bruto. gelukkig vond ik een pagina bij de belastingdienst waarop je 'bijzondere omstandigheden' kunt aangeven. je kunt ze dan vragen om een grote nabetaling van je uitkering niet mee te tellen voor de toeslagen. het zou fijn zijn als dat geregeld kan worden. het moet natuurlijk niet zo zijn dat we komend jaar geen huurtoeslag krijgen door dit grapje. dan kunnen we helemaal in een doos onder de brug gaan wonen. het is ook niet mijn fout dat dit zo gegaan is, het is een fout van de overheid. niet dat die overheid dat wat kan schelen >:@
het avondmaal van vandaag is een prei-kerrie ovenschotel. altijd lekker.
jp vraagt me of ik in de avond forewarned wil spelen met hem en wat duitse vrienden. dat is een horrorgame ala phasmophobia, maar dan in een oude, egyptische tombe. je moet uitzoeken met welke mummystrijder je te maken hebt, zijn relic stelen en dan levend proberen te ontsnappen. het was hilarisch. we gingen vaker dood dan niet ahahaha.
als ik naar bed wil gaan en prinses voor het laatst eten wil geven, komt ze warempel naar binnen! ze loopt de schuur in en ik doe voorzichtig de achterdeur dicht... ze wandelt de keuken in en inspecteert de doos die daar staat. vervolgens rent ze gewoon uit zichzelf naar boven! yay! dit is de eerste keer dat ze weer binnen komt slapen bij mij. 's zomers is ze 24/7 buiten en dan mis ik haar zo. dus ik ben blij dat ze er eindelijk weer is en dat ik heerlijk met haar kan knuffelen <3

zaterdag 23 oktober
ik wilde wel uitslapen, maar mijn moeder stond vroeg op omdat ze staldienst had, en toen was ik ook wakker. nog even een tijdje prin geaaid en genoten van de warmte van mijn bed.
we hadden een brief van de woningstichting in de deur dat er binnenkort een energiecoach langskomt. in medewerking met de gemeente mogen ze gratis producten uitdelen om energie te besparen. led-lampen, radiatorfolie, tochtstrips. ik weet niet of dat veel helpt. ik heb schimmel op mijn muur, natte ramen, dikke kieren onder de kozijnen. mijn lampen zijn al led, de radiator gaat niet eens aan omdat het beneden warmer is en tochtstrips zitten er al. misschien moet ik een keer met kit aan de slag om die gaten weg te werken. het zal niet netjes worden want ik ben geen klusser, maar ja. ik waai nu bijna van mijn bed af soms.
na mijn ontbijt voel ik me opeens beroerd. migraineaanval, denk ik. het zal ook weer niet. mijn sociale energie is ook uitgeput. ik wil nog graag naar de kerstshow bij de tuinland maar vandaag gaat dat niet lukken. gamen met vrienden ook niet. dus ik kijk you, jurassic world: fallen kingdom en begin met emily in paris. het is weer een weekend van niks. maar misschien is dat wat ik juist nodig heb.
's avonds heb ik een witte bonen in tomatensaus craving met een lekkere kaasschijf. 

zondag 24 oktober
ook op de zondag voel ik me lusteloos. gelukkig hoef ik helemaal niets te doen, zelfs niet koken. mijn moeder moet in de avond de paarden binnen zetten en dat betekent dat ze vroeg patat gaat halen. heb verder ook niks te melden over deze dag hahaha :'3

nu begint weer een rustigere maand qua werk. ik heb een nieuwe jobcoach waar ik woensdag mee ga wandelen, en rena kan beginnen met verhuizen. we zullen zien hoe november loopt!

gekeken in oktober:
- the last kingdom s4 ****
- squid game ****
- maniac *****
- you s3 ****
- jurassic world: fallen kingdom ***
- the beguiled ***

Reacties

Populaire posts