“you can cut all the flowers but you cannot keep spring from coming.”
hey. mededeling voor... je herkent jezelf er wel in. ik heb geen idee of je dit nog volgt. it doesn't matter. ik heb je laatste berichten niet meer gelezen. i need to move on from everything, it's time. vergeet maar dat ik ooit heb bestaan. ik heb social media achter me gelaten en ga me richten op het echte leven. internet was altijd een escape voor mijn problemen. dat was niet gezond, en uiteindelijk zorgde het alleen maar voor meer problemen.
mijn blog is altijd een stukje van mezelf geweest; waar ik alles van me af schreef. het ging over mijn diepste gedachten en dagelijkse belevenissen. het is sinds het begin een manier om mijn real life vrienden up to date te houden. ik weet alleen niet hoeveel zin ik nu nog heb om over mijn leven te schrijven, maar ja. misschien blijf ik schrijven. misschien ook niet. verwijder het uit je bookmarks, vergeet het bestaan ervan.
ok, mei 2022.
wederom een drukke maand eigenlijk. kortere werkdagen (met veel te veel werk om daarin te kunnen proppen tbh), en heel wat uitjes. ik was elk weekend wel onderweg.
desondanks voel ik me niet zo fantastisch. a lot of shit happened; veel slecht nieuws hebben moeten verwerken. een ex van me is overleden, het gaat nog steeds niet goed met mijn oma, ruzie, geldproblemen, ernstig zieke katten, overprikkeling like whoa...
moederdag. ik had ruim voor de dag al inkopen gedaan. zoals gewoonlijk wilde mijn moeder een cd — zo gezegd, zo gedaan.
op de dag ervoor zijn we naar groningen afgereisd om oma te bezoeken. ondanks de medicijnen en zorg blijft ze verward. ze is inmiddels onderzocht en er is vastgesteld dat ze idd dementie heeft :c mijn moeder was heel overstuur door dit nieuws; dat raakte mij het meest. ze zal nu naar een dagopvang gaan maar het is afwachten hoe lang ze nog thuis kan blijven wonen.
gelukkig was ze die dag wel goed bij. ik heb haar een doosje bonbons gegeven.
we hebben nog een eend geholpen. die was tegen het glas aangevlogen op het station en er kwam allemaal bloed uit de snavel... dierenambu gebeld. die hebben zich ontfermd over het dier en volgens hen zou het goed komen. fingers crossed. tenminste één goede daad gedaan.
financieel advies. de adviseur kwam langs. heb ik alles goed geregeld qua toeslagen en klopt het dat ik om kwijtschelding voor 2022 kan vragen? dat was mijn hoofdvraag. het voelde wel een beetje awkward want mijn baas is natuurlijk ook financieel adviseur, maar omdat dit om privézaken gaat wilde ik hem niet vragen. en deze dude had zoiets van... "heb je een digi-deeeeeee" JA ZO DOM BEN IK NOU OOK WEER NIET.
de kwijtschelding is misschien mogelijk maar hij was niet erg hoopvol. onze favoriete dienst doet blijkbaar heel moeilijk over dit soort verzoeken. dus voor de zekerheid is die nabetaling nu opgeteld bij mijn gewone inkomen, waardoor we nog maar heel weinig huurtoeslag gaan krijgen. tientjeswerk. het stelt niks voor. daarnaast gaat de inkomstenbelasting natuurlijk ook leuk worden volgend jaar. ik denk niet dat er uiteindelijk ook maar iets over blijft van het bedrag. thanks overheid. hou die shit dan ook maar.
nu ligt er nog een berg aan financiële zaken die ik moet doen voor mijn moeder. we hebben nog steeds geen nieuwe schutting en mijn stiefvader zit te pushen dat ik dat probeer te regelen met de verzekering. daarnaast moet ik een hele stapel aan papieren uitprinten en kopiëren voor de gemeentebelastingen. maar het lukt me gewoon niet meer? how to do this bullshit? ik heb al dagen besteed aan mailen en bellen met postnl omdat ze een pakket van haar kwijt waren geraakt, dat ging nog prima. maar nu ben ik gewoon op ofzo. ik ben gewoonlijk een heel sterk iemand die alles wel oppakt maar meh.
aladdin. okay, even iets leukers: ik ben dus naar de musical aladdin geweest met drie collega's! it was fun. ik heb een aparte blog gewijd hieraan omdat bo graag in detail wilde lezen over dit uitstapje <3
hierna werden diezelfde collega's allemaal ziek? de eerste kreeg buikgriep, de tweede had overal last van en de derde was snipverkouden. ik leek de dans ontsprongen te zijn want ik bleef gezond o_O ik ben dan ook een menselijke vuilnisbak. maar ik had waarschijnlijk wel iets van hun virussen meegenomen naar huis aangezien twee van onze katten heel ziek werden. niet meer willen eten, overgeven, diarree, alleen nog maar stilletjes liggen en wegkruipen. we kwamen even op zo'n punt van, oh jee, die beesten gaan dood. maar met medicijnen ging het eindelijk wat beter. en toen kreeg mijn oma ook nog eens buikgriep! die was er ook zo erg aan toe dat ze medische zorg nodig had. jeez. dat kwam iig niet van mij. maar er gaat iets heftigs rond blijkbaar.
kiki's verjaardag. mijn bff werd 35. we hadden het er al over — we kunnen onszelf nu niet meer catagoriseren als 'begin 30'; we gaan richting de 40. nooooOOOoo. ze was het weekend voor haar verjaardag in het noorden en opperde dat ze op de zondag nog wel even langs kon komen. sure! maar uiteindelijk kon dat door omstandigheden niet doorgaan. het werd steeds later en later en haar familie deed ook moeilijk :(( ze kon er niks aan doen, maar ik werd de hele dag zo heen en weer geslingerd tussen "ik kom niet meer", "ik kom wel" en "oh het kan toch niet", en dat een middag lang... it's ok bb. we spreken wel een andere keer af, als we meer tijd hebben. ik heb haar cadeautje daarom maar weer opgestuurd.
vrij met hemelvaart. aangezien ik toch genoeg vrije dagen over had heb ik de hele hemelvaartsweek vrijgenomen. uiteraard had ik de hele week knallende migraine because we cannot have nice things. dit was mijn eerste vakantie sinds de kerst dus het was wel even nodig. ik voelde me zo gestresst en moe. zo kon ik nog even opladen voor maastricht. ik kijk er erg naar uit maar zie er tegelijkertijd ook wel tegenop. vakanties zijn gewoon moeilijk met autisme en chronische pijn. je wil leuke dingen doen maar je hoofd en lichaam werken niet mee.
al dat geregel werd me op dat punt ook een beetje te veel. ik moest nog cadeautjes kopen voor een jarig familielid maar bungelde de hele tijd op het randje van een meltdown. er waren zoveel mensen, zoveel lawaai; mijn hersenen konden het gewoon niet meer verwerken. dus daar stond ik dan, mijn tranen te bedwingen in de c&a, mijn woede weg te stoppen in de action en bijna flauw te vallen in de kruidvat. thuis was ik doodmoe en kon ik niks meer. en dat na een week vrij te zijn geweest. hoe kan dat nou?
werk. we zouden een training krijgen van een programma dat we gebruiken. vooraf moesten we vragen bedenken zodat die dude een presentatie kon samenstellen. *cricket noises* niemand kon wat verzinnen behalve 'handige trucjes'. dus toen heeft mijn baas die hele cursus maar afgeblazen. meer budget voor het personeelsuitje wat we binnenkort gaan doen, zei hij. hij wilde alleen nog niet zeggen wat dat dan gaat zijn. hou ons niet te lang in spanning!
i also did a bad. dit is waarschijnlijk ook een voorbeeld van hoe ik er psychisch gezien doorheen zit, want ik wist niet meer hoe ik het alarm moest uitdoen op kantoor. ik kwam als eerste binnen en ik kreeg gewoon een blackout. dus je kunt wel raden wat er toen gebeurde: het alarm ging af. keihard. oh my god, wat een schaamte. gelukkig kwam mijn baas af op mijn paniekappjes en heeft hij het verder geregeld met de alarmcentrale. hij was ook helemaal niet boos ofzo. maar ik voelde me zo stom.
nieuwe operatie? yeah. een hersenoperatie zou wel goed zijn op dit punt, maar ik ben naar de huisarts geweest met een andere belangrijke vraag: kan ik een verwijzing krijgen voor een sterilisatie? ik heb nooit een kinderwens gehad, en met mijn beperkingen en een nare medische familiegeschiedenis lijkt het me gewoon een slecht plan om nog vruchtbaar te blijven. als ik toch ooit zwanger raak dan wordt het hoe dan ook een abortus, en dat leed bespaar ik mezelf liever.
met dat gedoe in amerika voel ik me sowieso extreem bang — wat als dat conservatisme ook hier gaat regeren? er zijn staten die naast abortussen ook spiraaltjes, de pil en condooms willen verbieden. dan kun je wel zeggen, dat gaat hier nooit gebeuren, maar weet je dat zeker? abortus staat hier officieel nog in het strafboek. bovendien worden vrouwenrechten ook in europa steeds meer omstreden, kijk maar naar polen. dit was dus echt de stok achter de deur voor mij: nu ECHT naar de huisarts gaan.
maar ja. om dan toch een sterilisatie te krijgen moet je langs niet één maar twee hordes: de huisarts moet je verwijzen, en de gynaecoloog moet ook nog eens akkoord geven. ook al moet ik zelf alles betalen. het kromme is dus alleen dat je ondanks dat nog steeds weinig te zeggen hebt. je zou denken dat je voor dat geld alles zelf mag bepalen, maar nee.
de huisarts had er in ieder geval geen enkel probleem mee om me door te sturen, ze zei dat al mijn redenen valide waren. dus in ieder geval een lichtje in de duisternis deze maand. wat de gynaecoloog zegt is nog afwachten, die wil me pas eind juni zien.
okay, in de tussentijd gaan we dus eerst naar zuid-limburg. hopelijk gaat het weer beter zijn dan wat het nu steeds is... want wat is het koud! bah.
gekeken in mei:
- better call saul s6.1 ***
- russian doll s2 ****
- a simple favour ***
- don't look up ***
- hotel beau sejour s1 ****



Reacties
Een reactie posten