spookums & corona
oktober, ~spooky season~ en een overwerkmaand. yeah... overwerken terwijl ik herstellende was van mijn operatie, dat zag ik ook niet zo zitten, hoor. aan het begin van de maand had ik nog steeds pijn aan mijn buik en de bloedingen waren weer begonnen. ik mocht na twee weken fietsen, maar dat durfde ik niet aan! dus het was de bedoeling dat mijn collega me op zouden halen. de bedoeling ja, want op het moment dat ik eindelijk weer dingen kon gaan opbouwen kreeg ik CORONA >:C kun je je voorstellen hoe boos ik was? als die boosters nu uitgedeeld waren in september zoals beloofd, dan was het misschien heel anders gelopen.
ik werd namelijk behoorlijk ziek door mijn besmetting: ik had 39,2 graden koorts, knallende koppijn, een super pijnlijke keelontsteking met nare kriebelhoest en voelde me gewoon anderhalve week zwaar beroerd. het was voor mij natuurlijk ook nog eens extra gevaarlijk omdat mijn lichaam zo verzwakt was door de operatie. door het hoesten kreeg ik alleen maar weer meer last van mijn buik. maar gelukkig kreeg ik er verder geen complicaties door, al was het wel een hel.
mijn stiefvader was op exact dezelfde dag besmet als ik (beide door mijn oma, die het waarschijnlijk op haar dagbesteding heeft opgelopen) dus we hadden grotendeels hetzelfde. hij was echter sneller beter dan ik; ik bleef veel langer rondlopen met restklachten zoals extreme vermoeidheid en hoesten.
het grappige is dat mijn oma zelf helemaal niet zoveel last had van haar besmetting. maar ja, die had inmiddels al twee meer boosters in haar pocket dan wij. en dat is maar goed ook, want ze heeft onlangs een hersenscan gehad in het ziekenhuis. daar kwam uit dat ze twee tia's heeft gehad... de dementieverschijnselen kwamen dus daardoor. ze krijgt nu bloedverdunners T^T
op donderdag 13 oktober mocht ik eindelijk uit isolatie, ook al voelde ik me nog enorm kut. die hele hr-coach evaluatie met zakelijke lunch bij van der valk heb ik moeten missen — dat kon niet nogmaals verzet worden. dus ja... aan de arbeid maar weer. en wat was ik moe door die corona! als je collega's zeggen dat je er belabberd uitziet dan is het menens. tegen het einde van de maand trok dat eindelijk wat meer bij, maar of die 20 uur nou een succes was tegenover de 24 uur? geen idee. ergens in november heb ik er een gesprek over met mijn baas en jobcoach.
het weekend erna hadden we ons personeelsuitje! heel florisant voelde ik me uiteraard nog niet, maar no way dat ik dat ook aan mij voorbij liet gaan. we zijn met een super-de-luxe touringcar naar katwijk gereden met al het personeel plus aanhang. het was een lange rit, maar we hadden genoeg vreten mee lol. onderweg werd onze lunch verzorgd door snackpoint, en dat waren meerdere grote broodjes, yoghurt, huzarensalade, een appel en sinaasappelsap. rond 13:00 uur kwamen we eindelijk aan bij vliegveld valkenburg. daar hadden we een arrangement bij soldaat van oranje. mijn tweede musical! ook daar kregen we weer lekker eten: fudge en bonbons, en in de pauze een borrelplank. ik zat zo vol dus heb het niet echt aangeraakt.
de musical zelf was echt fantastisch. zo indrukwekkend. zo verdrietig ook. spoilers onder het zwart, selecteer om te lezen: bijna iedereen in het verhaal komt te overlijden. wat natuurlijk logisch is; tweede wereldoorlog en verzetstrijders. het is ook gebaseerd op de waarheid, extra droevig. moest een paar keer echt mijn tranen in houden. but everything was amazing. echt vuur, echt water, oude motoren, een echt vliegtuig. spectaculair.
mijn baas had achteraf gereserveerd bij van der valk, waar we nog een driegangendiner kregen. maar ik had mijn lunch nog niet eens verteerd ahaha. met moeite wat naar binnen kunnen werken. het was wel lekker! heb als voorgerecht een burrata gehad, als hoofdgerecht kipsaté en als nagerecht een fruitsorbet. die heb ik niet meer op gekregen, en we moesten ook snel vertrekken. het was in ieder geval een geweldige dag. daarna was ik weer compleet uitgeput.
ik kon deze maand ook op bezoek bij twee chirurgen, hoe gezellig. eerst naar mijn grote vriend de kaakchirurg. zucht. die had ik al twee keer af moeten zeggen vanwege mijn operatie en corona. eindresultaat: mehhh. mijn onderlip is nog steeds deels gevoelloos en dat zal waarschijnlijk ook zo blijven. uit coulance krijg ik begin volgend jaar nog een gratis controleafspraak om te kijken hoe het er dan voorstaat. en het wordt meegenomen bij het teamoverleg om in de toekomst dit soort problemen te voorkomen. ik weet heel goed waar de fout lag: ze hebben vooraf helemaal geen foto gemaakt en zijn gewoon gaan snijden. is een schadevergoeding dan niet meer op z'n plaats? verder heelt mijn kaak wel goed en zal die achtergebleven wortel van de andere kant uiteindelijk helemaal opgenomen worden door mijn lichaam. blijkbaar vernieuwt je skelet zich elke zeven jaar? wowie.
voor de gynaecoloog had ik een hele waslijst aan vragen. ik had immers niks meer gehoord na mijn operatie. ik wist wel dat ze een biopt hadden gedaan op mijn eileiders (is standaard geloof ik) en alles was okay. er zat geen kanker in. maar waarom was de novasure gefaald? [tijdens het oprekken en inbrengen van het apparaatje is er een gat in mijn baarmoederwand gekomen, en toen ze co2 inbrachten liep ik leeg als een ballon en konden ze niet verder...] zijn mijn wonden, inclusief het gat in mijn baarmoeder, goed geheeld? [waarschijnlijk nog niet helemaal aangezien mijn buik nog zeer doet, maar dat kan wel even duren] waarom heb ik nog steeds pijn bij het plassen? [misschien dat er toch een ontsteking zit, ook al voelt het niet als een blaasontsteking — ik moet even urine inleveren bij de huisarts] was er geen endometriose aangetroffen? [nee!] kan de novasure op een ander moment wel, eventueel onder plaatselijke verdoving? [ja, al krijg ik alsnog een roesje op de OK... yay... en ik moet goed geheeld zijn, dus we gaan over drie maanden weer kijken via echo of alles inwendig gereed is]. ik ben verder tijdens deze afspraak niet meer onderzocht. dus we zien begin volgend jaar wel weer dan? o o f.
nou, ja. wat een klotemaand... byeee.
😷💉💊🤧
* hieronder mijn dagelijkse coronaklachten. ik kon online niet zo goed vinden hoe het verloop was bij andere mensen. dat is bij iedereen anders, i guess. ook al hadden mijn stiefvader en ik overduidelijk dezelfde variant, want we hadden gelijke klachten — waarschijnlijk omikron ba.5? maar ik had wel behoefte aan meer informatie, dus bij deze.
zondag, dag 0 (zelftest negatief):
- begin keelontsteking
- koppijn
- verhoging (weet niet meer hoe hoog)
- beroerd
- beginnend kuchje
maandag, dag 1 (zelftest positief):
- hele nacht niet geslapen door hoge koorts (39.2C) en racende hartslag
- erge keelontsteking (slikken voelde als een dolksteek)
- schor, niet kunnen praten
- koppijn
- beroerd
- energieloos
- hoesten (waardoor wonden in buik weer open gingen en extra pijnlijk werden)
- beginnende neusverstopping
- hevige rillingen
- geen eetlust en weinig kunnen eten (nergens behoefte aan behalve bolletjes met kaas, zoetigheid is goor, inclusief zoetjes in thee?)
dinsdag, dag 2:
- keelontsteking nog pijnlijker
- schor, niet kunnen praten
- beroerd
- koorts (38.7C)
- hoesten nu met meer slijm
- koppijn
- rugpijn
- neusverkouden
- hevige rillingen
- geen eetlust, nog minder kunnen eten (zelfde als gisteren)
woensdag, dag 3:
- weer problemen met slapen vanwege koorts en racende hartslag
- koorts (weet niet meer hoe hoog)
- badend in het zweet wakker worden
- keelontsteking
- schor, niet kunnen praten
- zwakke, trillende benen (vooral bij de trap aflopen)
- eerst geen eetlust, maar in de loop van de dag redelijk veel kunnen eten weer (nog steeds wel meer behoefte aan eten met weinig smaak)
- beroerd
- hoesten
- koppijn
- zwaar neusverkouden
- beetje dovig, oren dicht en oorsuizen
donderdag, dag 4 (mijn moeder werd ook ziek, maar testte constant negatief?):
- koorts (38.4C)
- keelontsteking eindelijk ietsje minder
- schor, niet kunnen praten
- hoesten erger en dieper, hele nacht liggen hoesten
- oren dicht, oorsuizen
- beroerd
- grotendeels smaakverlies (oh neeeee) maar geen reukverlies
- vermoeid
- neusverkouden
- duizelig
- koppijn
- rekenen bleek onmogelijk, ik kon niet eens bedenken hoeveel 16 min 2 was lol
vrijdag, dag 5:
- eindelijk ietsje beter? kon voor het eerst 's nachts zonder paracetamol
- voelde me veel energieker, zelfs hyper, en mijn hoofd heel licht en vrij zonder koppijn
- verhoging (37.9C)
- keelontsteking
- schor, niet goed kunnen praten
- hoest wat minder, zolang ik me rustig hield
- oren dicht, oorsuizen
- zwakke, trillerige benen
- neusverstopping
- duizelig
- grotendeels smaakverlies
- kiespijn??? zal wel niks met corona te maken hebben en eerder met die stomme wortel die er nog in zit
zaterdag, dag 6 (uit isolatie bij 24 uur klachtenvrij -> nope!):
- stukken beter
- hoofd voelde een beetje alsof ik in een roes was
- misschien nog een klein beetje verhoging af en toe
- keelontsteking was op magische wijze verdwenen
- nog wel wat schor
- hoesten, vooral 's nachts nog best erg
- oren dicht, oorsuizen
- zwakke, trillerige benen
- neusverstopping
- smaakverlies
zondag, dag 7:
- beetje in limbo, niet echt ziek meer maar ook niet beter... vooral moe? kreeg ook voor het eerst weer migraine dus daardoor voelde ik me echt belabberd
- schor
- hoesten, moest nog steeds uitkijken dat ik geen grote hoestbui kreeg met kokhalzen
- oren dicht
- neusverstopping deels
- smaakverlies
maandag, dag 8:
- grotendeels wel weer beter, maar heb nog een dag rust genomen, alleen in de middag even wat kleine werkzaamheden gedaan
- moe, maar ook nog migraine
- hoesten; bleef zo'n diepe, schrapende hoest
- oren deels open, klikten als ik slikte
- neusverstopping deels
- kon weer beter dingen proeven
dinsdag, dag 9 (mijn moeder testte ook eindelijk een keer positief deze dag):
- ik bleef nog in isolatie vanwege het hoesten, maar heb me beter gemeld en ben thuis gaan werken
- het stomme is dat mijn keelontsteking in de nacht weer heel erg werd
- moe, migraine
- hoesten
- oren deels open, klikten als ik slikte
- neusverstopping deels
- de meeste dingen smaakten wel weer normaal, maar niet alles
woensdag, dag 10 (laatste isolatiedag):
- keelontsteking
- moe, erge migraine
- hoesten
- oren deels open, klikten als ik slikte
- neusverstopping deels
donderdag, dag 11 (uit isolatie en weer terug naar kantoor!):
- keelontsteking
- heel erg moe, was echt kapot van werken, voelde me gewoon ziek ervan en had migraine
- hoesten
- oren deels open
- neusverstopping deels
de dagen erna bleven deze klachten ook. ik bleef een beetje verkouden en dat hoesten ging maar door. oververmoeid ook! ik ben vanaf week 42 twee dagen in de week een stukje gaan wandelen, en dat hielp heel goed tegen de uitputting om de een of andere reden. dat doorbrak de cyclus ofzo — ik zat natuurlijk ook al heel lang thuis, ook vanwege die operatie. bij long covid/post covid is beweging juist niet goed en kan het averechts werken, dus pas daar wel mee op. ondertussen hoest ik nog steeds, ook met slijm, dus ik heb geen idee hoe lang dat nog gaat duren...



Reacties
Een reactie posten