het einde van het jaar komt eraan
het is bijna 2023. he comin'.
ik keek uit naar november. mijn agenda was, in tegenstelling tot de vorige maanden, grotendeels blanco. opluchting! ik voelde me ook leeg van binnen; als een losse huid die verlaten was door het wezen wat het ooit bezat. levensmoe. dus de rust was welkom. maar ja. we weten allemaal wel hoe dat gaat -_-;
ons kantoor gaat een nieuwe fase in. we krijgen steeds meer klanten, en daardoor begint het behoorlijk druk te worden. de sfeer wordt er niet beter op, moet ik zeggen. we zitten nu met acht mensen opgepropt in een klein hokje, en het is de bedoeling dat er nog een administratief medewerker én teamleider bij komen. waar moeten die zitten dan? we hebben maar zes bureaus bij ons (de baas heeft zijn eigen kamertje), waarvan we twee met veel gepuzzel moeten verdelen onder de parttimers. vol is vol. dus we moeten hoe dan ook uitbreiden — de bouwplannen liggen klaar. nu is het wachten op de gemeente, die de vergunning moet uitgeven, en hopelijk de stikstofuitstoot goedkeurt. maar dat zal nog wel een tijdje gaan duren. ook niet leuk is dat de verwarming kapot is, en niet te repareren tenzij de hele vloer opengebroken wordt... met die vrieskou van vorige week was dat echt afzien! such bullshit.
mijn kerstvakantie is in ieder geval gepland. op de allereerste dag ga ik meteen al naar een duitse kerstmarkt met collega’s, en misschien dat ik nog een middagje groningen doe met een girlfriend, maar voor de rest wil ik niksen. wat voor kerstpakket zullen we dit jaar krijgen? na die van vorig jaar had ik de smaak goed te pakken: ik wil weer een adventskalender! dus ik heb die van essence besteld. exciting :333
voor mijn zusje (en mezelf hehe) heb ik een decemberkalender gekocht, en thee, want zij vierde haar negenentwintigste verjaardag. wederom gewoon in assen. het was de bedoeling dat dat eindelijk een keer in haar eigen woning zou gebeuren, maar door de huizenschaarste zit ze op het moment vast aan appartementen met een tijdelijke huur. in zomer 2023 moet ze alweer uit haar huidige, en dan heeft ze er twee jaar kunnen wonen. het heeft dus helemaal geen nut om allemaal meubels aan te schaffen, als je toch steeds weer moet verkassen. dus kwam ze gewoon weer gezellig hier. ze heeft nog borduurgaren en geld gekregen, en verder hebben we patat gehaald omnomnom.
ik moet nog tot in januari wachten op mijn boosterprik, maar de griepprik mocht ik wel gewoon halen. ik had daar altijd een beetje een simpele mening over: ik heb hem niet echt nodig (ik ben vrijwel nooit ziek), maar omdat ik als risicogroep in aanmerking kom en het gratis is haal ik hem gewoon. inmiddels is mijn mening veranderd. mijn coronabesmetting was geen pretje, en aangezien je immuunsysteem daarna voor langere tijd op z'n gat ligt, en zelfs je organen versneld verouderen, is de kans groot om opnieuw ziek te worden. wat ik niet wil! gelukkig weinig tot geen last van de prik gehad. nu de maanden aftellen totdat ik de booster kan halen.
deze maand was het ook dringend tijd voor iets waar ik met angst en beven tegenaan keek: mijn eerste 'menstruatie' na de operatie. ik had zo lang mogelijk de pil doorgeslikt vanwege aanhoudende pijnklachten maar kreeg na drie strips last van spotting. ooit moest ik er toch aan geloven. mijn lichaam reageert niet goed genoeg meer op de pil om nooit een stopweek in te lassen. en ik heb het geweten, sheesh. het bloeden viel warempel mee, ook al ging het veel langer door, maar de pijn was zo naar dat ik er bijna van moest overgeven. het allerergste was echter mijn psychische gezondheid... ik denk dat ik een hormonale disbalans had want o m g. van een vrolijk iemand ging ik naar een geschifte, suïcidale kip. daarnaast veranderde mijn hele persoonlijkheid en had ik wensen die totaal niet bij me passen. dat was zo beangstigend: ik herkende mezelf helemaal niet meer. wie was ik in hemelsnaam? zeg me niet dat dit is wie ik nu ben? toen ik weer de pil in kon nemen vlakten die emoties deels af gelukkig, maar ik voel me nog steeds niet 100% okay dus zorgelijk is het wel. ik moet even afwachten hoe de volgende stopweek gaat en extra b-vitamines slikken. ik hoop niet weer zo erg, anders weet ik niet of ik die novasurebehandeling wel moet doen. dan kan ik beter aan de hormonen blijven. want helemaal stoppen kan dan wel eens heel gevaarlijk worden lijkt me?
okay, op naar de laatste maand van het jaar. nog tweeënhalve week werken en dan ben ik vrij~~~



Reacties
Een reactie posten