bloeddonor
BLOEDDONOR.
I did a thing. Ik heb me aangemeld als bloeddonor bij bloedbank Sanquin.
Ik was er voorheen altijd een beetje huiverig over, wetende hoeveel geld de topmannen van dit soort organisaties opstrijken. Maar in het begin van het jaar heeft mijn opa een tijdje in het ziekenhuis gelegen en heeft hij ook een bloedtransfusie moeten ondergaan. Dit was natuurlijk dankzij een onbekende donor, ergens in Nederland.
Dit heeft me toch aan het denken gezet. Ik wil eigenlijk ook iets terugdoen als dank voor de hulp aan mijn opa. (En daarnaast ben ik heel nieuwsgierig naar mijn bloedgroep, maar okay, dat terzijde lmaoooo).
Dus ik heb me ingeschreven, en er werd al snel contact met mij opgenomen over een eerste afspraak.
Afnames kunnen gewoon hier in Assen, maar aangezien dat via een mobiele locatie gaat zou het even duren voordat ik een keuring zou kunnen ondergaan. Daarom ben ik maar voor Groningen gegaan. Daar heeft Sanquin een vaste stek bij het UMCG dus makkelijk te bereiken!
De aardige man aan de lijn heeft me veel informatie gegeven, en ik mocht al mijn vragen stellen (zo was ik bezorgd over mijn antidepressivagebruik, kan ik dan wel doneren? Maar dit was geen probleem!).
Gisteren was het dan zover: ik ben met de bus naar het UMCG gereisd voor de keuringsafspraak met een donorarts. De locatie was niet makkelijk te vinden - ik ben een paar keer heen en weer gelopen en heb uiteindelijk iemand moeten vragen, maar gelukkig ben ik op de juiste plek aangekomen haha.
Wel 5 minuten na mijn afspraak, maar het bleek dat de tijd nooit bindend is! Ook als je wordt uitgenodigd voor een donatie mag je zelf weten op welke tijd en dag je langs komt (wel binnen 14 dagen na de oproep). Ideaal dus!
Bij de receptie kreeg ik een groene map (voor nieuwe donors) en een vragenlijst met allerlei vragen over mijn gezondheid. Het is belangrijk om deze helemaal naar waarheid in te vullen, want je moet je bedenken dat de mensen die jouw bloed krijgen heel erg ziek zijn en zouden kunnen sterven als je liegt! Gelukkig is de controle daarom heel streng, en krijg je voor elke donatie opnieuw een vragenlijst over de huidige situatie. Zo mag je pas na 6 maanden na een operatie weer bloed doneren, en kunnen zelfs kleine wondjes een probleem zijn. Dus ook na bijvoorbeeld een tandartsafspraak moet je even afhouden.
Toen mijn vragenlijst compleet was mocht ik even wachten, en had ik mooi de tijd om rond te kijken. Het hoofdgedeelte is een grote zaal met veel comfortabele stoelen voor de bloedafname, een tafel om te wachten, en de snacktafel! Naast laatstgenoemde is ook een klein keukentje waar twee hele lieve dames drinken voor je inschenken. Op de tafel zelf liggen een hoop lekkere koeken, maar je mag ook aan de cup-a-soup als je dat liever hebt.
Een vriendelijke arts kwam me al snel ophalen voor mijn keuringsgesprek. Ik kreeg wat uitleg over alle procedures, een declaratieformulier voor mijn reis, en mijn vragenlijst werd grondig doorgenomen.
Mijn bloeddruk werd opgemeten (die was prima met 120/80), en ook mijn bloedsuiker, dmv een klein prikje in mijn middelvinger. Die was bij de eerste meting 7,6 mmol. Heel gezond, maar voor een bloedafname moet hij 7,8 zijn! Dus te laag...
De dokter raadde me aan om meer rood vlees en roosvicee ferro te drinken. Op zich niks mis met mijn niveau, dus ik hoef niet aan de ijzertabletten, maar het moet dus ietsje hoger zijn.
Voor de zekerheid meette hij mijn bloed nog twee keer, en toen kwam het uit op 8,0 en 8,1 mmol! Nvm, mijn bloed was dus prima in orde haha!
Vervolgens mocht ik plaatsnemen in de zaal met stoelen. Er werden 4 buisjes bloed afgenomen om mijn geschiktheid tot in de detail te testen. Sinds juli dit jaar zijn er extra regels bijgekomen voor sexueel overdraagbare ziektes. Maar als er iets mis is met je bloed, als er ook maar enig gevaar is voor je gezondheid, dan laat Sanquin je dit altijd weten. In ieder geval geldt: als je niks hoort, dan is alles goed!
Ik kon meteen even spieken hoe de donatie ging bij het meisje naast me. De afname duurt ongeveer 15 minuten en je wordt aangeraden om voor voldoende afleiding te zorgen. Dus om te lezen of muziek te luisteren. Dat meisje had ook een boek mee. Je bloed wordt meteen via het buisje vervoerd naar zo'n echte bloedzak, die constant in beweging wordt gehouden door een soort wipwap. Dit zal wel klontering tegen gaan denk ik.
Mijn afname was natuurlijk weer snel klaar, en ook ik mocht plaatsnemen aan de snacktafel. Een van de lieve dametjes kwam meteen naar mij toe om mijn 'bestelling' op te nemen. En ik heb een stroopwafel gegeten tijdens het invullen van mijn declaratieformulier. Het andere dametje vertelde me dat ik zoveel mocht eten als ik zelf wilde, want ook dat was mezelf gezond maken voor 'de volgende keer'! Dus keer op keer stond ik weer te kijken van hoe lief en vriendelijk iedereen bij Sanquin is! Telkens werd ik ook bedankt voor mijn aanwezigheid, ik voelde me echt welkom en gewaardeerd. ❤❤❤ Daardoor is mijn mening ook 100% gedraaid en wil ik niet alleen iets terugdoen voor de hulp aan mijn opa, maar ook graag andere mensen in nood helpen.
Nu moet ik nog even een paar weken wachten tot mijn bloed onderzocht is. Ik ben zo benieuwd! Als alles goed is en ik wel bloed mag geven, dan zal ik natuurlijk ook weer een blog schrijven over mijn ervaringen. So stay tuned!



Reacties
Een reactie posten