the great liao


THE GREAT LIAO.
Het lijkt alweer pre-herfst te zijn - er springen overal paddenstoelen uit de grond, de eerste bruine bladeren verzamelen zich in de hoekjes van de tuin en de temperaturen zijn om te janken. Waar is ons zomerse weer? Zomer '17 lijkt behoorlijk prut te worden.
Ik vind het op zich niet erg, de herfst is mijn favoriete seizoen. Maar omdat ik een hekel heb aan de winter hoop ik dat we na deze motregenachtige dagen toch nog wat kunnen genieten van warmte.

Arno is in ieder geval onderweg naar huis, en zal vannacht nog even overnachten in Baden-Baden. Morgen rijdt hij als het goed is Assen weer binnen en precies op tijd, want ik begin me steeds neerslachtiger te voelen. Ik heb wat positieve affirmatie nodig, en dat is iets wat alleen hij me kan geven.

Gisteren ben ik samen met twee van mijn beste vrienden, Kiki en Pieter, naar het Drents Museum geweest voor de expo van 'The Great Liao'. Deze tentoonstelling vertelt het verhaal van hoe nomadenstammen in het oude Mongolië zijn uitgegroeid tot die wereld die we maar al te goed kennen - het rijk van de Khan!
Voor wie Netflix heeft, neem maar eens een keer de tijd om de prachtige serie 'Marco Polo' te bekijken. Hij is helaas geannuleerd na het tweede seizoen, maar zeker de moeite waard. 
Naast vele archeologische vondsten in het algemeen, waren er ook de indrukwekkende spulletjes uit het graf van de 'Prinses van Chen' te zien, en een nagebouwde graftombe met muurschilderingen [zie foto bovenaan].
Al in al een leuke en leerzame middag. Deze informatie vond ik vooral interessant:

[...] Tijdens de lange winters bemoeilijkte de bevroren steppegrond het graven van een graf. Bovendien kennen veel steppevolken taboes op het openen van de bodem. [...] Die vertelt dat de Khitan hun doden in bomen plaatsten, waarbij ze pas jaren later de beenderen verzamelden voor een rituele crematie. [...] 

Stel je voor dat je daar liep en opeens een lijk boven je zag hangen :| Of dat er een stukje op je hoofd terecht kwam! Kwamen er geen wilde dieren bij?! Okay, misschien heb ik te veel fantasie. Maar het is maar goed dat ik niet in die tijd leefde.

In de winkelshop mocht ik een verlaat verjaardagcadeautje uitzoeken van Kiki, want zij had mij nog niks gegeven (dit was ik zelf alweer vergeten hahaha). Ik heb een handspiegeltje gekozen met de prent 'Têtes Byzantines: Blonde" uit 1897, geschilderd door Alphonse Mucha.
Thank youuuuus darling <3

Na ons uitje hebben we nog even iets gegeten en gedronken bij Liff. We hebben daar afgesproken dat we volgend jaar echt weer een keer met ons drieën naar het Verenigd Koninkrijk moeten. Kiki en ik zijn beiden nog nooit in Schotland geweest en Piet heel vaak, dus dat heeft de voorkeur! ;D

Reacties

Populaire posts