spoorwegmuseum
SPOORWEGMUSEUM.
Wilden we naar het museum -- was het spoor weg. Kekeke. Ok I jokes. Dat grapje word je ook mee doodgegooid op Twitter tegenwoordig.
P.S. als je me wilt volgen op Twitter: @hello_dearsushi is de naam.
We zijn dus naar het Spoorwegmuseum in Utrecht geweest. Wat nog niet meeviel, want door deze stad navigeren met de auto is blijkbaar poep. Ze proberen auto's zoveel mogelijk te weren, zei Rena.
En de fietsers zijn crazy. Amsterdam is er niks bij, jongens. CHAOS.
Maar het museum zelf was echt super. Veel oude treinen en locomotieven gezien, yadda yadda. Maar verder onderscheidde dit museum zich van alle anderen. Want er waren attracties.
* Ten eerste 'De Grote Ontdekking', waar je in een (nep) lift, gewapend met audiotour, naar het verleden ging, uit de tijd van de eerste Nederlandse stoomlocomotief (de Arend) en machinist! Echt, dit was voor het eerst dat ik een audiotour leuk vond.
* Ten tweede 'De vuurproef' hehehe. I liked this a lot. Je krijgt eerst een intro van Rutger Hauer (yay!), geholpen door een Aziatische machiniste. Daarna mag je met een groepje plaatsnemen in een cockpit! Op basis van je standplaatsnummer krijg je een baan toegereikt: remmer (Rena), machinist (momma), stoker (mijn stiefvader), en de rest moest op de dodenknop drukken wanneer het belletje rinkelde (oma en ik). Met behulp van virtual reality en een 4D experience ga je dan rijden, door allerlei landschappen en verschillende tijden! Heel cool.
Mijn oma was zoals gewoonlijk doodsbang en zat al steeds naast mij te mopperen, en op een gegeven moment vielen we zogenaamd de diepte in en schreeuwde ze: "BWAAGHHH!" Echt, toen had ik het niet meer, tranen van het lachen.
* Ten derde 'Stalen Monsters', een heuse achtbaan. Hier zaten wel wat onverwachte stukjes in maar niks heel engs hoor -- al was het eng genoeg voor mijn oma gahahah. Ik vond hem fijn, kan de hele dag wel in dat ding zitten.
We hebben nog even zitten chillen in het restaurant, en ons verwonderd over de mooie wc's aan het begin: de wanden waren betegeld met tegels van de koninklijke wachtkamer in Amsterdam! Holy shit so fancy. Verder waren ze op ouderwetse manier gemaakt, zeg maar een beetje zoals een Koreaans toilet maar dan wel van de vloer af, een plank met een gat. Dat zat wel apart maar het was echt een prachtig ding.
Je kon ook nog een test doen om te zien wat voor baan je zou moeten hebben in het treingebeuren, Rena en ik hadden allebei 'bouwer', mijn stiefvader 'designer' en oma 'beginner' mwuhaha. :]
Er waren wel weer veel moeilijke momenten waarbij ik minder leuke tranen moest bevechten... voornamelijk onderweg in de auto. Maar ook in het museum zelf. Zoals bij een oude werkplaats van een modelbouwer, die deed me zoveel denken aan opa's werkplaats. Oma moest ook huilen.
Na het museum hebben we Rena's huis bezocht, en Bakkie! Het is alweer meer dan een half jaar geleden dat ik die kat voor het laatst heb gezien. In januari is hij officieel bij zijn baasje gaan wonen, tot die tijd woonde Bach bij ons samen met zijn zusjes. Dat beest is knettergek. Maar hij besteedde niet veel aandacht aan ons.
En toen was het tijd om te gaan, iedereen was ook moe zzz. Onderweg zijn we nog even gaan rusten bij een La Place wegrestaurant, bij 't Harde.
In de vroege avond waren we weer thuis.
Morgen vertrekt Arno naar Terschelling voor een lang weekend. Ik vind het best, maar dan moet hij wel wat souvenirs voor mij meenemen hehehe. ;)
Wel jammer, want anders hadden we mooi naar dat reuzenspectakel in Leeuwarden kunnen gaan. Daar lopen dit weekend reusachtige poppen rond, bestuurd door een Frans theatergezelschap.
Maar misschien is het ook maar beter, want ik had vorige week al een nachtmerrie over die dingen.
Was wel een beetje ziek deze week. Weet niet of het door de weersveranderingen kwam maar mijn amandelen waren ontstoken en zaten pijnlijk en plakkerig in mijn keel. Algeheel gevoel van malaise ook en zo ontzettend vermoeid.
Dus ik heb maar wat extra vitaminesupplementen gekocht, toevallig kwam ik daarbij voor de tweede keer Johan Derksen tegen lmao. Het blijft raar om bekende Nederlanders in het echt te zien.
Moest nog naar de tandarts voor controle, maar dat kon niet doorgaan omdat we naar Utrecht gingen... Dus nu ga ik maandag. I don't wanna.
Vroeger was ik nooit bang voor de tandarts, ik vond het zelfs leuk om te gaan. Maar tegenwoordig ben ik er huiverig voor. Die man vindt altijd wel een gaatje: "O, klein minigaatje. Ik boor hem wel even snel. Damn, dit gaatje is toch groter dan ik dacht." En een keer begon hij al te boren toen de verdoving nog niet goed was ingewerkt D:
Dus uhh, nee. Plezier om te gaan heb ik niet meer.
Ze zijn ook nog eens verhuisd naar een andere locatie, dus in plaats van vijftien minuten fietsen is het nu eerder een half uur.
Mijn moeder wil daarom naar een andere tandarts maar ja, alles zit zowat vol.
En zondag heb ik met Kiki afgesproken, die spendeert haar vakantie zoals vanouds in good ol' Grunn. We gaan naar de film en uit eten. Ben benieuwd!



Reacties
Een reactie posten