boekhouder blues


BOEKHOUDER BLUES.

Aklajhdlahflahas. I got the job. Ik kan me dus binnenkort administratief medewerker/boekhouder noemen. Of wat mijn precieze werkzaamheden ook gaan zijn, dat hoor ik nog. 👏👏👏👏 

Ik krijg zoals gewoonlijk weer te maken met een proefplaatsing van twee maanden, maar eind december voeren ze daar vrijwel geen reet uit. Rustige periode. Dus de laatste twee weken van het jaar krijg ik sowieso vrij. Dat betekent dat mijn proefperiode half november zal beginnen, en dan in januari ook nog vier weken zal lopen. Niet gebruikelijk, maar het UWV vond het goed en wilde wel een uitzondering maken. Daarna mag ik hopelijk officieel aan de slag.

Ik dacht opgelucht: misschien krijg ik vanaf 2019 dan eindelijk weer eens wat voorspoed. Ik leef namelijk mijn hele leven al in armoede door ziektes en beperkingen van mijn moeder en ik, dus het is van jongs af aan al stress of er wel genoeg eten is na alle constant stijgende, vaste lasten.
Werken loste dit probleem ook nooit op, want in de wajong hou je nauwelijks wat over dankzij leuke lokkertjes voor werkgevers zoals loondispensatie en loonwaarde. Ook moet je heel veel inleveren zodat je uiteindelijk maar een beetje boven je uitkering uitkomt. Ik verdiende zo weinig dat ik net zo goed thuis uit mijn neus zou kunnen zitten vreten. Met andere woorden, funest voor mijn eigenwaarde. Ik deed op mijn werk altijd mijn stinkende best, maar ik kreeg er vrijwel niks voor terug. Terwijl collega's die veel minder uren maakten en hun werk slechter deden drie keer zoveel verdienden als ik. Hallo, depressies en burnouts.

Maar nu dus een nieuwe baan, en in combinatie met de Bremanregeling. Want na zeven jaar werken voor een peuleschil mag je eindelijk wat meer geld verdienen: tot het minimumloon. Ik had grootse plannen. Eindelijk zou ik het wat makkelijker krijgen, uit huis kunnen. Tenminste een beetje kunnen proeven van het leven van een normaal, gezond iemand! 
Naar later bleek, te vroeg gejuicht. Want wederom heeft de overheid vernietigende plannen voor de wajong: die regeling gaat weg. En daarmee is mijn hoop vervlogen.
Ja, je mag hem houden zolang je werk hebt. Maar als je dan je baan verliest, hou je het recht alleen als je binnen een maand een nieuwe baan hebt. Daarna mag je dus lekker weer voor ver onder het minimumloon aan de slag en de rest van je leven op een houtje bijten.
Wtf, man? Ik heb nergens langer dan 2 jaar mogen werken door tijdelijke flutcontracten, en elke keer zat ik langer dan een jaar thuis omdat niemand me wilde aannemen, hoeveel telefoontjes mijn jobcoach ook heeft gepleegd. Ondertussen word je maar gekort door het UWV omdat je arbeidsvermogenvermogen hebt, maar ja, dan moeten de banen er ook zijn. 😔

So, idk guys... dat wordt hopen dat ik een vast contract krijg hier en er voor aaaaaaaaltijd mag blijven. Ha. Zie je dat al gebeuren, in de huidige flexsamenleving? 
Ik zal in ieder geval mijn uiterste best doen. Maar ja, dat doe ik altijd. En dat is helaas vaak niet goed genoeg, want werkgevers willen allemaal een schaap met vijf poten die ze tegelijkertijd helemaal geen cent kost. :c
Tot nu toe lijkt mijn toekomstige werkgever er niet zoeen te zijn: hij leek oprecht geïnteresseerd in mij en wilde me echt een kans geven.
Toch voel ik me nu behoorlijk pessimistisch.

Winter is upon us... tegelijk met de wintertijd. De week ging van windstil naar stormachtig en grauw, naar stevige vrieskou en ijs op het dak! Ik ben, behalve voor de boodschappen, helemaal niet naar buiten geweest deze week. Wat moet je ook, met die constante regen. Hoop dat de natuur tenminste een beetje haar dorst kon lessen.
Gelukkig was het bij Arno in Zwitserland het tegenovergestelde -- prachtig weer, wel met kans op sneeuw! Whoa. Daarom zijn ze uiteindelijk iets eerder teruggegaan naar Nederland.
Laat dat hier nog maar even wachten. Al hebben we dus wel koude lucht uit Scandinavië nu. Op sommige plekken is het -15 daar??? Waaat. Hier blijft het kwik overdag hangen op 7 graden... de dikke wintertruien kunnen dus weer uit de kast. 😨
En dan te bedenken dat ik twee weken geleden met 27 graden op een terras zat... 

I'm thinking... misschien moet ik een brommerrijbewijs halen. Dat zou zoveel schelen in reistijd naar mijn werk en alle stress die daarbij komt kijken. Maar nog even over nadenken, want het is natuurlijk niet niks. En als ik geen normaal loon meer krijg dan is het helaas ook weer bye-bye scooter. :\
Autorijden kan ik naar alle waarschijnlijkheid toch niet vanwege mijn autisme. Je moet dan ook een speciale verklaring van dokters halen en toestemming krijgen bij het CBR enzo. Ook moet je je vaker laten keuren.
Dat heb je echter niet nodig bij een brommerrijbewijs. Al moet ik dus wel even goed kijken of ik dat wel kan. Maar ja, jonge tieners kunnen het ook?  ¯\_(ツ)_/¯

Ten eerste maar even afwachten of ik uberhaupt word aangenomen, I guess. Because I need that money. Dat is wel de bedoeling na een proefplaatsing, maar als ze echt niet tevreden zijn kunnen ze na een halfjaar wel weer van me af komen, en dan zit ik.

THE FUTURE IS BLACK. THE FUTURE IS A ROTTEN ORANGE. >_>

Reacties

Populaire posts