goodbye summer


GOODBYE SUMMER.

De laatste, warme zonnestralen namen af. De eerste witte wieven kropen uit de grond. Het is eindelijk herfst geworden. 🍁🍂

Op donderdag had ik mijn job interview... egads. Niet goed geslapen (zoals gewoonlijk bij stress) en ik stond al op met migraine. De rest was ook extreem chaotisch!
Ik had mijn gesprek om 10u en de re-integratiecoach zou me ophalen om half tien. Maar al dat kwam, geen coach. :| Had haar om kwart voor geapp't of ze onderweg was -- geen reactie. En toen werd het 10u... kwart over tien... ik begon ondertussen aan mezelf te twijfelen, of ik het wel goed had.
En eindelijk belde ze mij! Bleek dat ze in haar hoofd had dat de afspraak om 11u was, oops haha. Gelukkig vond de werkgever het geen probleem.
Dus snel naar de andere kant van de stad karren naar het kantoor in kwestie. Hele rustige plek, dat was wel heel fijn.
Ik maakte er zelf alleen wel een beetje een potje van, want ik ben een enorme stressprater. Als ik me te druk maak kan ik aan een stuk door kleppen, en in nonsens ook nog, dingen waarvan ik achteraf denk: waarom zei ik dat in hemelsnaam? Dus ik baalde, maar volgens de coach had ik het goed gedaan en was de werkgever ook tevreden. Hij vroeg in ieder geval wanneer ik zou kunnen beginnen met mijn proeftijd -- lijkt me positief, toch?
Ze hebben wel de keuze tussen mij en een stagiair, en die stagiair gaan ze nog spreken. Dus ik kan nog niet met alle zekerheid zeggen dat ik de baan heb. Morgen krijg ik het verlossende woord! o.o

Het is maar goed dat ik niet mee ben gegaan naar Zwitserland, anders was dit allemaal in de soep gelopen. Maar ik mis Arno wel. Hij wilde ook helemaal niet op vakantie zonder mij, dus ik voel me schuldig. Ook omdat het me een prachtig land lijkt en ik er graag naartoe wil... maar nu even niet. T^T

Nervositeit viert hoogtij. Gaat het me lukken om weer te werken? Met mijn hoge stressgevoeligheid, eeuwige vermoeidheid en migraineaanvallen. Daarnaast zijn er nog wat andere punten waar ik me zorgen over maak. Zorgen om niks, misschien.
De afstand is niet geweldig; het bedrijf zit vlak naast mijn oude werk en ik moet 30 minuten fietsen over een dijk zonder verlichting waar nooit gestrooid/sneeuwgeruimd wordt. Hier ben ik voorheen al een paar keer gevallen. Met de bus kan ik bij nader inzien ook niet, want om de een of andere reden stopt mijn bus niet meer bij de dichtstbijzijnde halte. Dan zou ik na de bus nog 30 minuten moeten lopen van de volgende dichtstbijzijnde halte naar mijn werk. Wtf?
Maar ja, een uur fietsen brengt dus al sterk in mindering wat ik die dag kan doen vanwege mijn beperkte energie. Bij de AH ging dat niet goed en had ik na een tijdje 24/7 migraine. Dus ik ben erg bang dat dat weer gaat gebeuren. 
Ook zal ik toch wat moeten telefoneren, en daar heb ik veel moeite mee. Naast de angst kan ik geluiden heel moeilijk scheiden, dus als er achtergrondgeluiden zijn (wat je op een kantoor natuurlijk hebt) kan ik niet horen wat er aan de telefoon gezegd wordt. Ik weet niet wat ik daaraan moet doen...
Als ik wel aangenomen word dan moet ik het in ieder geval opbouwen. Mijn jobcoach was het er niet mee eens dat ik meteen vier dagen in de week ga werken; ze wil beginnen met twee tijdens de proefplaatsing.
Ook is de mogelijke startdatum lastig, want in december hebben ze vrijwel niks te doen en in januari is het super druk. Dus nog even kijken... 
So we wait !!! 😨😨😨😨😨😨

Reacties

Populaire posts