thuiswerken - week 1


Hey, hoe is het, lezer? Alles ok met jou en je familie? <3
Zoveel mensen zijn ziek op het moment. En als het geen Covid-19 is, dan is het wel een verkoudheidje of 'gewone' griep. 
Mijn zere keel en droog kuchje zijn geƫvolueerd in een zwaardere hoest met slijm, en veel spierpijn. Dus dat is dan een normaal rhinovirus denk ik.
Mijn moeder is er erger aan toe, maar de huisarts wil haar pas zien als ze hoge koorts heeft. Onze thermometer is echter kaput en er zijn nergens nieuwe te krijgen. Alles is uitverkocht en gehamsterd. 

Maandag reed er twee keer een ambulance onze straat in. De broeders droegen witte hazmatpakken. Telkens stopten ze bij dezelfde buren. Zouden zij Corona hebben? Of zijn ze negatief getest? De volgende dag stond er wel in de krant dat er een eerste besmetting was in Assen... O_O
Een directe collega van Rena is ook positief getest op het virus. Ze heeft nog met hem samengewerkt. Afwachten of zij klachten krijgt of niet. Aangezien ze net ziek is geweest is er kans dat ze het al heeft gehad, immers. 
Ik ging bezorgd naar de supermarkt en verwachtte lege schappen te vinden. Maar nee! Het viel mee. Blijkbaar zijn mijn buurtbewoners niet zo hysterisch. Alleen de melk was op, en er was weinig brood, rijst en pasta. Maar ik kon nog wel wat soja- en lactosevrije melk scoren (daar wil niemand zich aan wagen, ofzo) en de groentebakken waren een hoorn des overvloeds. Een doosje met gigantische aardbeien gekocht šŸ“

Mijn eerste week van thuiswerken is achter de rug. Dit was uberhaupt de eerste keer in mijn carriĆØre dat ik thuisgewerkt heb o-o Eerder was het nooit mogelijk. Maar nu wel, met het coronavirus als extra stok achter de deur. 
Het ging in het begin niet bepaald van een leien dakje... Ik verloor constant de verbinding met mijn werkcomputer. Waarschijnlijk omdat het internet overbelast was. Iedereen werkt natuurlijk thuis; en de kids vermaken zich met Netflix. Mijn baas had wel een UTP-kabel voor me om te proberen. Dus ik naar zijn huis racen. 
Het was wel prachtig weer, die maandag. Ik kwam zoveel mensen tegen op de dijk. Wandelaars, joggers, hondenuitlaters, fietsers, spelende kinderen. Die trokken zich blijkbaar niks aan van de 'social distancing' regels.
De kabel werkte gelukkig.

Ik had verwacht dat ik het niet erg zou vinden om thuis te werken. Ik ben een eeuwige introvert en erg prikkelgevoelig. Maar hoewel thuiswerken wat dat betreft heerlijk was, miste ik toch mijn gewoonlijke routine. Om even wat sociaal contact te hebben en een eindje te kunnen fietsen.
De tijd ging sneller voorbij; ik keek niet constant op de klok zoals op kantoor. Maar aan het einde van mijn werkdag was ik al thuis, en dat is iets waar ik nog niet aan heb kunnen wennen. Waarschijnlijk omdat dat gevoel van eindelijk naar huis kunnen —vrijheid blijheid!— fantastisch is.

Ondertussen wordt er van alles afgelast. Gaat 2020 een verloren jaar worden?
Ik hoop niet dat we echt volledig in 'lockdown' gaan. Zoals in Frankrijk, waar je papieren nodig hebt om naar buiten te mogen gaan. Of Serviƫ, waar je een gevangenisstraf van 3 jaar riskeert als je niet binnen blijft. Maar de grenzen zijn al dicht, en ik ben benieuwd wat volgt.
Hoe zullen we deze tijd in de toekomst noemen?

Blijf veilig, vrienden šŸ’–

Reacties

Populaire posts